Kwalifikacja: SPO.02 - Świadczenie usług opiekuńczo-wspierających osobie starszej

W środowisku opiekuńczym łatwo pomylić zakres obowiązków poszczególnych osób, zwłaszcza gdy pewne czynności się przenikają. Często można uznać, że na podstawie dokumentacji medycznej można planować zabiegi medyczne, ale to nie jest do końca tak. Zabiegi medyczne, czyli na przykład podanie iniekcji, przetaczanie płynów czy wykonywanie specjalistycznych procedur, muszą być zlecane i nadzorowane przez personel medyczny, taki jak pielęgniarka czy lekarz. Opiekun nie ma uprawnień, by samodzielnie wykonywać decyzje stricte medyczne – jego zadania są nieco inne. Podobnie z zabiegami higienicznymi – owszem, część tych czynności opiekun wykonuje, ale samo planowanie higieny (np. kąpieli czy mycia) nie wymaga aż tak szczegółowej analizy medycznej dokumentacji. Po prostu stosuje się rutynowe, codzienne procedury, a szczególne uwagi wynikają raczej z obserwacji bieżących niż z dokumentów. Natomiast czynności opiekuńczo-wychowawcze to już zupełnie inna bajka – dotyczą przede wszystkim dzieci, młodzieży lub osób przebywających w placówkach wychowawczych, gdzie celem jest wspieranie rozwoju, nauka samodzielności czy integracja społeczna. One nie obejmują typowej opieki pielęgnacyjnej dorosłych czy seniorów. Tutaj najczęściej myli się pojęcia, bo w języku potocznym wszystko wrzuca się do jednego worka „opieka”. Jednak profesjonalnie każde z tych działań ma swoje miejsce i jasno określone standardy. W praktyce najwięcej błędów wynika z niezrozumienia, że to właśnie czynności pielęgnacyjno-opiekuńcze wymagają dogłębnego zapoznania się z dokumentacją medyczną, żeby świadczyć indywidualną, bezpieczną pomoc. Gdy ktoś planuje zająć się np. zmianą opatrunku, karmieniem osoby z trudnościami połykania czy pielęgnacją skóry osoby leżącej, bez wiedzy o stanie zdrowia łatwo przeoczyć ryzyko powikłań. Taka nieostrożność może prowadzić do naprawdę poważnych konsekwencji zdrowotnych dla podopiecznego.