W celu wsparcia osoby z atakiem astmy, powinno się ją ułożyć
Wybór pozycji wysokiej z pochyleniem do przodu jest kluczowy w przypadku ataku astmy, ponieważ ta pozycja ułatwia swobodny przepływ powietrza do płuc. W pozycji tej drogi oddechowe są otwarte, co zmniejsza opór podczas oddychania. Osoba z atakiem astmy często doświadcza duszności i lęku, dlatego taka postawa może również pomóc w redukcji poczucia paniki. Przykładowo, pacjenci często są instruowani, aby oprzeć ręce o kolana lub inny stabilny obiekt, co dodatkowo wspiera ich ciała, a także umożliwia lepsze kontrolowanie oddechu. Tego rodzaju interwencje są zgodne z zaleceniami Narodowego Instytutu Zdrowia w zakresie pierwszej pomocy w przypadku astmy, które podkreślają potrzebę unikania pozycji leżącej, aby zminimalizować trudności w oddychaniu. Warto również pamiętać, aby w przypadku wystąpienia ataku astmy, jak najszybciej podać podopiecznemu leki rozszerzające oskrzela, jeśli są dostępne, oraz wezwać pomoc medyczną, jeśli objawy nie ustępują.
Próba położenia pacjenta na brzuchu z rękami podłożonymi pod mostek jest całkowicie niewłaściwa. Taka pozycja nie tylko ogranicza swobodne oddychanie, ale także zwiększa uczucie duszności. Osoba z atakiem astmy potrzebuje otwartych dróg oddechowych, a pozycja na brzuchu je utrudnia. Ponadto, umieszczanie rąk pod mostkiem może spowodować dodatkowe napięcie mięśniowe w obrębie klatki piersiowej, co jest niepożądane w tej sytuacji. Analogicznie, położenie pacjenta w pozycji płaskiej na wznak i podparcie rąk pod głową również nie jest korzystne, ponieważ może prowadzić do ucisku przepony i jeszcze większych trudności z oddychaniem. W przypadku pacjenta z astmą, który ma trudności z oddychaniem, leżenie płasko jest szczególnie niewskazane, ponieważ ogranicza naturalne mechanizmy wentylacyjne. Pozycja półwysoka z odchyleniem do tyłu, w której ręce są ułożone luźno wzdłuż ciała, może wydawać się komfortowa, ale również nie sprzyja efektywnemu oddechowi. Osoby z atakiem astmy powinny być umieszczane w pozycji, która wspiera naturalny ruch oddechowy, a więc jakiekolwiek podejście, które ogranicza ruchomość klatki piersiowej lub przepony, jest niewłaściwe. Zgodnie z wytycznymi w zakresie pierwszej pomocy, kluczowe jest, aby pacjent przyjął pozycję, która umożliwia mu łatwe oddychanie, co w tym przypadku oznacza pozycję z pochyleniem do przodu.