Opiekun dostrzegł, że nowa podopieczna w ośrodku pomocy społecznej nie opuszcza swojego pokoju, nie nawiązuje kontaktu z innymi mieszkańcami, często ma łzy w oczach i z niechęcią spożywa posiłki. W tej sytuacji powinien on
Skontaktowanie podopiecznej z psychologiem jest kluczowe w sytuacji, gdy osoba wykazuje objawy depresji, izolacji społecznej oraz innych trudności emocjonalnych. Psycholog może przeprowadzić profesjonalną ocenę psychologiczną, zidentyfikować źródła problemów oraz wdrożyć odpowiednie interwencje terapeutyczne. W domach pomocy społecznej istotne jest, aby zapewniać mieszkańcom wsparcie psychiczne, ponieważ ich dobrostan psychiczny jest równie ważny jak zdrowie fizyczne. Na przykład, wdrożenie terapii indywidualnej lub grupowej może prowadzić do poprawy samopoczucia i jakości życia podopiecznych. Ponadto, współpraca z psychologiem pozwala na zrozumienie emocji podopiecznej i może pomóc w integracji z innymi mieszkańcami. W ramach standardów opieki społecznej, szczególną uwagę należy zwracać na potrzeby emocjonalne osób starszych oraz tych zmagających się z trudnościami adaptacyjnymi. Działania te są zgodne z wytycznymi dotyczącymi wsparcia psychologicznego w placówkach opiekuńczo-wychowawczych, w tym rozwijania kompetencji społecznych i emocjonalnych mieszkańców.
Akceptacja zachowania podopiecznej bez podjęcia działań może prowadzić do pogłębienia jej problemów emocjonalnych. Izolacja społeczna, brak komunikacji oraz objawy depresyjne wymagają interwencji, a nie bierności. Opiekunowie mają obowiązek reagować na zmiany w zachowaniu swoich podopiecznych, a wstrzymanie się od działań może skutkować pogorszeniem stanu psychicznego. Z kolei informowanie podopiecznej, że jej zachowanie zniechęca innych, może jedynie zwiększyć jej poczucie winy i izolacji, co jest sprzeczne z zaleceniami dotyczącymi wspierania osób w kryzysie. Tego rodzaju podejście nie uwzględnia złożoności emocji, z jakimi zmaga się osoba w takiej sytuacji. Propozycja podawania posiłków przez sondę żołądkową jest skrajnym i nieodpowiednim rozwiązaniem, które nie adresuje podstawowej kwestii — potrzeby wsparcia emocjonalnego. Takie działania mogą prowadzić do dalszej dezintegracji relacji z innymi mieszkańcami oraz zwiększać poczucie bezradności. Właściwe podejście powinno obejmować zrozumienie i empatię, a także aktywne zmotywowanie podopiecznej do otwarcia się na pomoc i wsparcie psychologiczne.