Wykonywanie ćwiczeń ruchowych polegających na przemieszczaniu się po ławeczce szwedzkiej z ramionami rozłożonymi na boki oraz z kręglami plastykowymi w dłoniach można prowadzić z dziećmi, które rozwijają się prawidłowo
Przejście po ławeczce szwedzkiej z ramionami odwiedzionymi w bok oraz z kręglami plastykowymi w dłoniach jest ćwiczeniem, które angażuje wiele grup mięśniowych oraz rozwija koordynację ruchową. W II półroczu 3. roku życia dzieci osiągają już na tyle zaawansowany poziom rozwoju motorycznego, że są w stanie wykonać takie zadanie z odpowiednią kontrolą ciała. W tym okresie następuje intensyfikacja umiejętności związanych z równowagą i koordynacją, co sprawia, że dzieci mogą skutecznie łączyć różne ruchy, takie jak chodzenie po wąskiej powierzchni i jednoczesne trzymanie przedmiotów w rękach. Dobrym przykładem zastosowania tej wiedzy w praktyce jest wprowadzanie tego ćwiczenia na zajęciach z rytmiki czy gimnastyki, gdzie dzieci mają okazję rozwijać swoje zdolności motoryczne w zabawowy sposób. Zgodnie z wytycznymi dla programów wychowania fizycznego dzieci, takie ćwiczenia są zalecane, ponieważ wspierają rozwój fizyczny oraz społeczny maluchów, a także zwiększają ich pewność siebie w wykonywaniu zadań ruchowych.
Wybór odpowiedzi dotyczących II półrocza 2. roku życia, I półrocza 2. roku życia oraz I półrocza 3. roku życia sugeruje, że ćwiczenia te mogą być odpowiednie dla dzieci na wcześniejszych etapach rozwoju. W rzeczywistości jednak, w tych okresach dzieci są wciąż w fazie intensywnego rozwijania podstawowych umiejętności motorycznych, takich jak chodzenie czy bieganie. W II półroczu 2. roku życia dzieci dopiero zaczynają eksplorować ruch w sposób bardziej skoordynowany, jednak ich zdolność do równoważenia ciała i manipulacji przedmiotami, takimi jak kręgle, jest jeszcze ograniczona. Również w I półroczu 2. roku życia dzieci są zwykle zbyt małe, aby mogły efektywnie utrzymać równowagę podczas stawiania kroków po ławeczce. W I półroczu 3. roku życia, mimo że dzieci mają więcej umiejętności, ich zdolność do wykonywania bardziej złożonych zadań ruchowych jeszcze się rozwija, co czyni to ćwiczenie nieco zbyt ambitnym. Warto zauważyć, że błędne podejście do oceny umiejętności dzieci w tych grupach wiekowych może prowadzić do frustracji oraz zniechęcenia do aktywności fizycznej. Właściwa analiza rozwoju motorycznego dzieci, w oparciu o normy rozwojowe, jest kluczowa dla skutecznego wprowadzenia ćwiczeń dostosowanych do ich rzeczywistych możliwości, co pozwala na zbudowanie solidnych fundamentów dla dalszego rozwoju fizycznego.