Opiekunka, która przydzieliła każdemu dziecku w grupie inne zadanie do wykonania, wybrała formę pracy
A. jednolitą grupową.
B. zróżnicowaną grupową.
C. indywidualną zróżnicowaną.
D. indywidualną jednolitą.
To jest przykład formy pracy zróżnicowanej grupowej, bo opiekunka organizuje działanie w ramach grupy dzieci, ale nie wszyscy wykonują identyczne czynności. Każde dziecko dostaje inne zadanie, czyli zadania są zróżnicowane. W praktyce może to wyglądać tak: jedno dziecko układa klocki według koloru, drugie podaje elementy, trzecie nazywa obrazki, a czwarte sprząta materiały po skończonej aktywności. Nadal jest to praca grupowa, bo dzieci funkcjonują w jednej sytuacji wychowawczo-dydaktycznej i często zmierzają do wspólnego efektu, ale zakres działań jest dopasowany do ich możliwości, tempa pracy albo zainteresowań. Moim zdaniem to bardzo dobra forma w pracy opiekuńczo-wychowawczej, bo pozwala angażować dzieci o różnym poziomie rozwoju bez porównywania ich na siłę. Zgodnie z dobrą praktyką pedagogiczną zadania powinny być jasno wyjaśnione, bezpieczne, możliwe do wykonania i obserwowane przez opiekunkę, żeby każde dziecko miało realną szansę na sukces.
W tym pytaniu łatwo pomylić dwa kryteria: sposób organizacji dzieci oraz rodzaj przydzielonych zadań. Sama informacja, że każde dziecko otrzymało inne zadanie, nie oznacza automatycznie pracy indywidualnej. Praca indywidualna występuje wtedy, gdy dziecko działa samodzielnie, poza wspólną strukturą grupy, najczęściej według własnego tempa i bez zależności od pracy innych dzieci. Gdy jednak opiekunka planuje aktywność dla dzieci w grupie i rozdziela między nimi różne role, mamy do czynienia z formą grupową, ale zróżnicowaną. To trochę jak przy przygotowaniu wspólnej pracy plastycznej: jedno dziecko wycina, drugie przykleja, trzecie dobiera kolory, a czwarte porządkuje materiały. Zadania są różne, lecz sytuacja nadal ma charakter grupowy. Nie pasuje tu forma jednolita, ponieważ jednolitość oznacza, że wszystkie dzieci wykonują takie samo zadanie w podobny sposób, na przykład wszyscy kolorują ten sam obrazek albo wszyscy powtarzają ten sam ruch w zabawie muzycznej. Typowy błąd myślowy polega na tym, że słowo każdemu kojarzy się od razu z pracą indywidualną. W metodyce ważniejsze jest jednak to, czy dzieci pracują jako osobne jednostki, czy jako część zorganizowanej grupy. W opiece nad dziećmi dobrze dobrana praca zróżnicowana grupowa wspiera współpracę, samodzielność i poczucie odpowiedzialności, ale wymaga od opiekunki dobrej obserwacji i sensownego dopasowania zadań, nie byle jak.