Podczas krótkiego spaceru po mieszkaniu, opiekunka zauważyła, że jej podopieczny zaczyna tracić równowagę. W takim przypadku powinna
Odpowiedź, w której opiekunka szybko przesuwa się za podopiecznego i przyjmuje taką pozycję, żeby mógł on bezpiecznie opaść na podłogę, jest zupełnie ok. W takich sytuacjach, jak ktoś starszy lub z problemami zruchem traci równowagę, ważne jest, żeby działać tak, by minimalizować ryzyko poważnych urazów. Jeśli opiekun stanie za podopiecznym, to może lepiej kontrolować jego upadek, co zmniejsza siłę uderzenia. Należy też pamiętać, żeby nie próbować łapać kogoś, gdy już zaczyna upadać, bo to może skończyć się źle zarówno dla niego, jak i dla opiekuna. W praktyce, trzeba znać ruchy ciała i przewidywać, co się wydarzy, więc dobrze, jak opiekun ma przeszkolenie z pierwszej pomocy oraz asekuracji. Fajnie jest też regularnie sprawdzać stan zdrowia podopiecznego i dostosowywać metody pomocy, żeby zapewnić mu jak najwięcej bezpieczeństwa.
Zostawienie podopiecznego na chwilę i szybkie przesunięcie krzesła to złe podejście, bo w momencie, gdy tracą równowagę, odległość od osoby, która potrzebuje pomocy, jest niebezpieczna. Może to skutkować poważnymi obrażeniami, jeśli ta osoba upadnie, a opiekun w tym czasie zajmuje się meblem. Mówienie, że nie można pozwolić podopiecznemu na spacery, bo może się przewrócić, to kiepska idea, bo to ogranicza ich niezależność i może pogarszać jakość życia. Starsi ludzie i ci z ograniczeniami potrzebują wsparcia w codziennych czynnościach, a nie izolacji. Pozwolenie na upadek bez wsparcia to niebezpieczny pomysł, bo może prowadzić do kontuzji, co jest szczególnie groźne dla osób z osteoporozą. Przytrzymywanie kogoś za ciuchy podczas upadku to ryzykowne rozwiązanie, bo nie daje stabilności i może kończyć się niekontrolowanym upadkiem. Ważne, żeby nie myśleć, że można przewidzieć każdy upadek, dlatego opiekunowie powinni znać techniki asekuracyjne i umieć przybrać odpowiednią postawę.