Osoba opiekująca się głuchoniewidomą pacjentką powinna wykorzystać do komunikacji metodę
Alfabet punktowy, czyli system Braille'a, to super metoda, która sprawdza się w komunikacji z osobami głuchoniewidomymi. Opiera się na tym, że znaki są wypukłe i można je czytać dotykiem. To naprawdę ważne, bo dzięki temu osoby z takimi problemami mogą samodzielnie zdobywać informacje i czuć się bardziej niezależne. Fajnie, jak opiekunka potrafi tworzyć proste teksty w tym alfabecie i używać ich na co dzień, bo to ułatwia życie. Z mojego doświadczenia wynika, że ciągłe szkolenie w tej dziedzinie to klucz do sukcesu – trzeba na bieżąco rozwijać swoje umiejętności, żeby lepiej dostosować się do potrzeb podopiecznych. W końcu, prawidłowa komunikacja z osobami głuchoniewidomymi to podstawa ich komfortu i samodzielności.
Używanie języka migowego z osobami głuchoniewidomymi to raczej zły pomysł, bo do tego trzeba dobrego wzroku, a one go nie mają. Tak naprawdę, to piktogramy, choć mogą trochę pomóc, wcale nie są wystarczające, bo też wymagają wzroku, żeby je zobaczyć. Z kolei Słownik Makaton, który łączy migowy z obrazami, też nie zadziała, bo opiera się na gestach, a osoby głuchoniewidome ich nie widzą. I tu już może się zacząć frustracja, bo brak komunikacji jest dość dużym problemem. Dlatego ważne, by w pracy z takimi osobami skupiać się na dotykowych metodach, jak alfabet punktowy, który całkowicie angażuje podopiecznego w proces komunikacji. No bo w końcu chodzi o to, żeby mogły się porozumiewać.