Według zaleceń Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego u osób z rozpoznaną neuropatią bez objawów choroby naczyń obwodowych ocenę stanu stóp należy wykonywać z częstotliwością
Źle. Kontrola co 3 miesiące dotyczy wyższego ryzyka, np. gdy do neuropatii dołącza choroba naczyń.
Dobrze. Przy neuropatii bez objawów choroby naczyń obwodowych stopy ocenia się co 6 miesięcy.
Źle. Odstęp 9 miesięcy jest za długi dla osoby z neuropatią, która może nie czuć urazów stóp.
Źle. Kontrola co miesiąc dotyczy pacjentów z najwyższym ryzykiem, np. po owrzodzeniu, a nie samej neuropatii.
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - podolog (FRK.05).
U osoby z rozpoznaną neuropatią, ale bez objawów choroby naczyń obwodowych, ocenę stanu stóp wykonuje się co 6 miesięcy. Neuropatia odbiera czucie bólu i ucisku, więc pacjent może nie zauważyć otarcia lub rany - regularna kontrola pozwala wychwycić zmiany, zanim przejdą w owrzodzenie.
Reguła do zapamiętania: częstotliwość kontroli rośnie razem z ryzykiem. Osoba z cukrzycą bez neuropatii i bez zmian naczyniowych jest badana rzadziej, sama neuropatia oznacza kontrolę co pół roku, a dołączenie choroby naczyń, deformacji stóp lub przebytego owrzodzenia wymaga kontroli jeszcze częstszych.
Podczas takiej oceny sprawdza się czucie (np. monofilamentem i stroikiem), tętno na stopach, stan skóry, paznokci i obuwia, a pacjenta uczy się codziennego samodzielnego oglądania stóp.
Wybór krótszego odstępu, czyli co miesiąc albo co 3 miesiące, bierze się z przekonania, że im częściej, tym lepiej. Tak częste kontrole przewiduje się jednak dla pacjentów z wyższym ryzykiem - gdy do neuropatii dołącza choroba naczyń obwodowych, deformacja stóp albo pacjent przebył już owrzodzenie. W pytaniu objawów choroby naczyń wyraźnie brak.
Odstęp co 9 miesięcy jest z kolei za długi dla osoby z neuropatią. Utrata czucia sprawia, że drobne urazy mogą rozwijać się niezauważone, a przy tak rzadkiej kontroli zmiany mogłyby zostać wykryte dopiero na etapie rany.
Prawidłowa jest odpowiedź co 6 miesięcy. To odstęp dopasowany do grupy ryzyka „neuropatia bez choroby naczyń” - wystarczająco częsty, by wychwycić zmiany, a jednocześnie odróżniający tę grupę od pacjentów, którzy wymagają ściślejszej opieki. Przy każdej wizycie ocenia się też, czy pacjent nie przeszedł do wyższej grupy ryzyka.