Do szlifowania zgrubnego drewna miękkiego należy wybrać papier ścierny oznaczony symbolem
Papier ścierny oznaczony symbolem P 20 to zdecydowanie najgrubsze ziarno spośród wymienionych, co czyni go najlepszym wyborem do szlifowania zgrubnego drewna miękkiego. W praktyce, właśnie takie grube ziarno pozwala bardzo szybko usuwać dużą ilość materiału, np. stare powłoki lakiernicze czy większe nierówności na powierzchni sosny czy świerku. Z mojego doświadczenia wynika, że przy tak niskiej gradacji ziarna praca jest może mniej precyzyjna, ale za to znacznie wydajniejsza – idealnie sprawdza się na pierwszym etapie obróbki. Branżowe normy, np. oznaczenia FEPA, wskazują, że im mniejsza liczba po literze P, tym większe ziarno, więc tym bardziej „agresywny” papier. Warto pamiętać, że po takiej obróbce konieczne będzie użycie papierów o coraz większej gradacji, żeby powierzchnia była gładka i gotowa pod lakier czy farbę. Moim zdaniem to często pomijana wiedza praktyczna, a potrafi zaoszczędzić mnóstwo czasu i nerwów. Lepiej zacząć od P 20, niż męczyć się z drobniejszym papierem na dużych nierównościach – tak jest po prostu szybciej i bezpieczniej dla narzędzi.
Papier ścierny o gradacji P 60, P 80 czy P 100 to już zdecydowanie drobniejsze ziarna niż P 20 i używa się ich głównie w kolejnych etapach szlifowania, gdy zależy nam na wygładzeniu powierzchni. Wybierając do szlifowania zgrubnego np. papier P 60, na pierwszy rzut oka można sądzić, że jest wystarczająco szorstki, ale w praktyce okazuje się, że nie radzi sobie z większymi nierównościami czy grubą warstwą starej farby albo lakieru, zwłaszcza na miękkim drewnie. Podobny problem dotyczy P 80 i P 100 – one już są projektowane raczej do wygładzania i przygotowywania powierzchni pod dalsze wykończenie. Często spotyka się przekonanie, że lepiej od razu szlifować drobniejszym papierem, żeby nie naruszyć struktury drewna, ale to jest typowy błąd – zbyt drobne ziarno wydłuża pracę, zużywa się szybciej i nie przynosi żadnych korzyści na etapie wstępnego szlifowania. Standardy branżowe jasno mówią, że do zgrubnego szlifowania stosuje się gradacje od P 12 do P 36 – wszystko powyżej to już raczej do szlifowania pośredniego lub wykańczającego. Często też niedoświadczeni użytkownicy mylą te oznaczenia, bo nie wiedzą, że im mniejsza liczba po P, tym większe ziarno – to nie jest intuicyjne, ale jak już się człowiek przyzwyczai, to od razu wie, czego użyć. W praktyce, zaczynając od zbyt drobnego papieru, można się tylko sfrustrować, bo efekt będzie mizerny, a narzędzia szybciej się zużyją.