Kwalifikacja: DRM.03 - Wytwarzanie prostych wyrobów z drewna i materiałów drewnopochodnych

Renowacja i naprawa mebli wymagają naprawdę przemyślanego podejścia do łączeń – nie każde z nich musi być wzmacniane. Część osób zakłada, że najlepiej wzmocnić wszystkie połączenia, niezależnie od tego, czy były demontowane, czy nie. Moim zdaniem to jest jednak podejście zbyt zachowawcze i często po prostu niepotrzebne – wzmacnianie każdego łączenia, bez względu na jego stan, może nie tylko podnieść koszty i czas naprawy, ale też czasem osłabić oryginalną konstrukcję mebla (zwłaszcza w antykach). Jeszcze inni sądzą, że rekonstrukcje czy połączenia, które musimy odbudować od zera, to priorytet – jasne, te fragmenty wymagają uwagi, ale samo wzmocnienie nie wystarczy, jeśli nie zadbamy o właściwe dobranie materiałów i precyzję wykonania. Z kolei połączenia popsute i już zdemontowane najczęściej podlegają nie tyle wzmocnieniu, co całkowitej wymianie lub rekonstrukcji – tu samo wzmocnienie nie rozwiąże problemu. Częstym błędem myślowym jest przekonanie, że każda ingerencja wymaga wzmocnienia bez patrzenia na funkcję danego elementu w konstrukcji mebla. Prawda jest taka, że to właśnie połączenia ruchome, które nie zostały rozebrane podczas renowacji, są najbardziej narażone na powtórne osłabienie w wyniku eksploatacji. Ich wzmacnianie to rozwiązanie sprawdzone i szeroko uznane w branżowych standardach, bo pozwala zachować zarówno trwałość, jak i autentyczność mebla. Trzeba pamiętać, że profesjonalna renowacja opiera się na selektywnym podejściu do wzmacniania – bez niepotrzebnych nadmiarowych interwencji, a z uwzględnieniem faktycznego obciążenia i funkcji danego połączenia.