Kwalifikacja: DRM.03 - Wytwarzanie prostych wyrobów z drewna i materiałów drewnopochodnych

Wybór pomieszczeń otwartych – nawet jeśli są zacienione – zupełnie nie chroni mebli drewnianych przed wpływem warunków środowiskowych. W takich miejscach drewno narażone jest na duże wahania temperatury, wilgotności powietrza oraz zanieczyszczenia, co sprzyja powstawaniu pęknięć, odkształceń i, co gorsza, pleśni. Bliskość otwartego środowiska zawsze wiąże się też z pyłami i kurzem, które osiadają na powierzchniach mebli i wnikają w drewno, co potem mocno utrudnia konserwację. Gdy pomieszczenie jest dodatkowo nasłonecznione, promieniowanie UV jeszcze szybciej degraduje lakier, politurę lub inne wykończenia, powodując przebarwienia i szarzenie drewna – to typowe zwłaszcza w starych magazynach, gdzie okna są nieosłonięte. Pomieszczenia zamknięte nieogrzewane, choć pozornie lepsze, w praktyce często są wilgotne i zimne, szczególnie zimą. W takich warunkach wilgoć kondensuje się na powierzchniach mebli, co prowadzi do rozwoju pleśni i przyspiesza starzenie drewna. To błąd, który popełniają czasem początkujący stolarze, zakładając, że zamknięte drzwi wystarczająco ochronią meble – bez kontroli temperatury i wilgotności to niestety tylko połowa sukcesu. Z mojego doświadczenia wynika, że często pomija się kwestię sezonowania i odpowiedniego mikroklimatu, a tymczasem to właśnie stabilność warunków najbardziej przedłuża żywotność drewnianych konstrukcji. Właściwe przechowywanie to nie tylko zabezpieczenie przed wpływem czynników zewnętrznych, ale także gwarancja, że meble zachowają parametry użytkowe i estetykę przez lata. Inne rozwiązania, jak przechowywanie w otwartych magazynach – nawet jeśli są częściowo osłonięte – mogą być traktowane jedynie jako tymczasowe, awaryjne, i zdecydowanie nie poleca się ich przy dłuższym składowaniu gotowych mebli. Przestrzeganie zasad magazynowania to podstawa w branży drzewnej – zaniedbanie tego aspektu szybko prowadzi do strat i reklamacji ze strony klientów.