Kwalifikacja: DRM.03 - Wytwarzanie prostych wyrobów z drewna i materiałów drewnopochodnych

W praktyce wybór technologii nanoszenia lakieru na powierzchnię płaską powinien zawsze być podyktowany nie tylko wydajnością czasową, ale przede wszystkim efektywnością wykorzystania materiału. Niestety często spotyka się pogląd, że natrysk lub polewanie to automatycznie najlepsze rozwiązanie – głównie ze względu na szybkość i wygodę pracy, ale analiza współczynników strat pokazuje zupełnie inny obraz. Polewanie, choć wydaje się wydajne, generuje większe straty lakieru już na poziomie 1,20, natomiast natrysk – zarówno pneumatyczny jak i hydrodynamiczny – prowadzi jeszcze do większych strat, zwłaszcza przy większych powierzchniach. W przypadku natrysku pneumatycznego straty wynikają głównie z rozproszenia lakieru w powietrzu, co powoduje, że duża część materiału po prostu nie trafia na obrabianą powierzchnię. Podobnie jest z natryskiem hydrodynamicznym – tutaj choć poprawia się dokładność, to nadal nie osiąga się tak niskiego poziomu strat jak w przypadku aplikacji pędzlem. Typowym błędem jest też przekonanie, że polewarka lepiej sprawdza się na większych powierzchniach, jednak to właśnie w tabeli widać, że nawet tam pędzel wypada korzystniej. Praktyka warsztatowa pokazuje, że gdy liczy się maksymalne ograniczenie zużycia lakieru, szczególnie w pracy z elementami pojedynczymi lub prototypowymi, to właśnie ręczne nanoszenie pędzlem daje najlepsze rezultaty – mimo że jest wolniejsze i bardziej pracochłonne. Warto pamiętać, że prawidłowe dobranie technologii to nie tylko kwestia wygody, ale i realnych oszczędności materiałowych, co bezpośrednio przekłada się na opłacalność produkcji czy renowacji.