Kwalifikacja: DRM.03 - Wytwarzanie prostych wyrobów z drewna i materiałów drewnopochodnych

Wybierając krótszy czas parzenia, taki jak 25–30 minut, 30–40 minut czy nawet 50–60 minut, można łatwo wpaść w typową pułapkę myślową wynikającą z niewłaściwego odniesienia do parametrów technologicznych przypisanych innym gatunkom drewna lub innym zakresom grubości. Często myli się czas wymagany dla iglastych, np. sosny lub świerku, z czasem dla liściastych, takich jak dąb czy jesion. W praktyce technologicznej drewno jesionowe o grubości 18 mm, przeznaczone na elementy gięte, potrzebuje znacznie dłuższego parzenia niż podpowiada zdrowy rozsądek osobom mniej doświadczonym w obróbce tego materiału. W tabeli wyraźnie widać, że dopiero zakres 70–90 minut odpowiada odpowiedniemu zmiękczeniu tej grubości drewna liściastego. Krótszy czas może skutkować nie tylko utratą elastyczności, ale również prowadzić do zwiększonego ryzyka pęknięć przy gięciu lub utrudnionego kształtowania elementów. Z mojego doświadczenia wynika, że wielu uczniów popełnia błąd, sugerując się grubością, a pomijając gatunek drewna, co prowadzi do niewłaściwego ustawienia parametrów obróbki. Warto pamiętać, że parzenie to nie tylko kwestia czasu, ale też bezpieczeństwa wyrobu końcowego – źle sparzone drewno może rozwarstwiać się z czasem lub tracić swoje właściwości mechaniczne. W branżowych normach i podręcznikach stolarskich konsekwentnie podkreśla się, aby zawsze stosować czas parzenia odpowiedni do konkretnego gatunku i grubości, nawet jeśli wydaje się on zbyt długi. W przypadku drewna jesionowego o grubości 18 mm, tylko czas 70–90 minut zapewnia optymalne warunki do dalszej obróbki i gwarantuje wysoką jakość gotowego produktu.