Kwalifikacja: MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu

Przy czyszczeniu pełnowymiarowej wentylacji w aparatach wewnątrzusznych łatwo pomylić ogólną higienę aparatu z właściwym udrażnianiem kanału wentylacyjnego. To dwie różne rzeczy. Gruszka kojarzy się intuicyjnie z przedmuchiwaniem, więc wiele osób myśli, że wystarczy mocno dmuchnąć i problem zniknie. W praktyce nadmierny nadmuch może jedynie przesunąć woskowinę głębiej w kanał wentylacyjny albo w stronę delikatnych elementów akustycznych, a przy tym wprowadzić wilgoć. To jest sprzeczne z zasadami konserwacji aparatów, gdzie unika się niekontrolowanego nadmuchu i wilgoci w okolicach przetworników. Podobnie długi wyciorek brzmi sensownie, bo kojarzy się z mechanicznym czyszczeniem, ale do wentylacji w ITE zwykle jest po prostu za gruby lub za sztywny. Wciśnięcie go na siłę może poszerzyć lub zdeformować kanał wentylacyjny, a nawet pęknąć obudowę, co w serwisie kończy się często koniecznością wykonania nowej skorupy. To jest typowy błąd: stosowanie narzędzia od wkładek BTE do delikatnych kanałów w aparatach wewnątrzusznych. Z kolei spray do dezynfekcji służy głównie do higieny powierzchni – dezynfekuje, rozpuszcza tłuszcz i pot, ale nie jest narzędziem do udrażniania. Rozpylanie płynu w okolice otworu wentylacyjnego może wprowadzić ciecz do środka aparatu, co jest wyraźnie odradzane w instrukcjach producentów. Wiele osób ma takie myślenie: „jak coś jest brudne, to psiknę i będzie czyste”, jednak w protetyce słuchu trzeba zawsze brać pod uwagę mikroelementy akustyczne i elektronikę, które są wrażliwe na płyny. Zgodnie z dobrymi praktykami serwisowymi, pełnowymiarową wentylację w aparatach wewnątrzusznych udrażnia się wyłącznie odpowiednimi narzędziami mechanicznymi – cienkim haczykiem lub dedykowanym drucikiem – a dopiero potem uzupełnia czyszczenie innymi metodami, jeśli są potrzebne.