Kwalifikacja: MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu

Skróty używane do oznaczania typów aparatów słuchowych są bardzo podobne, dlatego wiele osób myli ITE z innymi konstrukcjami. Warto to sobie raz porządnie uporządkować. Aparat zauszny to BTE („Behind-The-Ear”). Jak sama nazwa wskazuje, jego korpus leży za małżowiną uszną, a dźwięk jest doprowadzany do przewodu słuchowego przez klasyczną wkładkę uszną lub cienki dźwiękowód. To jest zupełnie inna koncepcja konstrukcyjna niż ITE, który w całości znajduje się w obrębie małżowiny. BTE ma większą obudowę, zwykle większą moc, większą baterię i jest łatwiejszy w obsłudze dla pacjentów z ograniczoną sprawnością manualną, ale nie jest aparatem wewnątrzusznym. Kolejne częste pomyłki dotyczą skrótów ITC i CIC. Aparat ITC („In-The-Canal”) to aparat wewnątrzkanałowy – jego obudowa siedzi głównie w przewodzie słuchowym, a w małżowinie widać zwykle tylko czoło aparatu z panelem sterującym lub wyciągaczem. CIC („Completely-In-Canal”) to konstrukcja całkowicie wewnątrzkanałowa, czyli jeszcze mniejsza, osadzona głęboko w kanale słuchowym, często prawie niewidoczna z zewnątrz. Oba te typy zaliczamy do aparatów wewnątrzkanałowych, a nie wewnątrzusznych w rozumieniu ITE, który wypełnia małżowinę, a nie schodzi tak głęboko w kanał. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi angielskie „in the ear” i automatycznie kojarzy to z „w kanale”, bo aparat jest przecież w uchu. W protetyce słuchu rozróżnia się jednak precyzyjnie: ITE = w małżowinie, ITC/CIC = w kanale. To rozróżnienie ma praktyczne znaczenie przy doborze typu obudowy do wielkości przewodu słuchowego, estetyki, możliwego wzmocnienia i podatności na sprzężenie zwrotne. Dlatego przy nauce nazw warto trzymać się standardowych skrótów i ich pełnych angielskich rozwinięć, bo one dokładnie opisują położenie aparatu.