Kwalifikacja: MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu

Prawidłowy wybór zakresu 8 ÷ 16 kHz wynika z samej definicji audiometrii wysokoczęstotliwościowej. Klasyczny audiometr tonalny, używany w podstawowej diagnostyce, obejmuje zazwyczaj pasmo od 125 Hz do 8 kHz – to jest tzw. podstawowe pasmo badania słuchu, zgodne z typowymi normami klinicznymi i wymaganiami przy orzekaniu o ubytku słuchu. Audiometr tonowy o poszerzonym górnym zakresie częstotliwości musi więc wychodzić ponad 8 kHz i pozwala na badanie progu słyszenia dla częstotliwości wysokich, najczęściej do 16 kHz. Ten zakres 8–16 kHz określa się też jako „extended high frequency audiometry” i jest stosunkowo dobrze opisany w literaturze oraz zaleceniach wielu ośrodków audiologicznych. W praktyce taki poszerzony zakres jest bardzo przydatny np. do wczesnego wykrywania uszkodzeń słuchu spowodowanych hałasem, ototoksycznymi lekami (np. niektóre antybiotyki aminoglikozydowe, cisplatyna) czy procesami starzenia się ucha wewnętrznego. Z mojego doświadczenia właśnie w tym paśmie 8–16 kHz pojawiają się pierwsze „drobne” ubytki, których jeszcze nie widać w standardowej audiometrii do 8 kHz, a pacjent już zaczyna narzekać na pogorszenie rozumienia mowy w szumie albo „piski” w uszach. Dlatego dobre praktyki kliniczne mówią, że jeżeli mamy dostęp do audiometru z poszerzonym zakresem, warto go stosować u osób z grup ryzyka, nawet jeśli podstawowe pasmo wygląda jeszcze całkiem dobrze. Ważne jest też, że konstrukcyjnie i elektroakustycznie taki audiometr oraz używane do niego słuchawki muszą spełniać bardziej rygorystyczne wymagania dotyczące charakterystyki częstotliwościowej powyżej 8 kHz. Nie każdy standardowy zestaw słuchawek klinicznych nadaje się do wiarygodnego pomiaru przy 12 czy 16 kHz, dlatego producenci w specyfikacjach wyraźnie zaznaczają maksymalną częstotliwość pracy. W dobrze wyposażonych gabinetach protetyki słuchu czy audiologii taki pomiar wysokoczęstotliwościowy jest traktowany jako uzupełnienie, ale coraz częściej staje się elementem standardu opieki nad pacjentami narażonymi na hałas lub leki ototoksyczne. Moim zdaniem znajomość tego zakresu 8–16 kHz to po prostu podstawowa rzecz przy pracy z nowocześniejszym sprzętem audiometrycznym.