Kwalifikacja: MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu

W charakterystyce częstotliwościowej słuchawki aparatu słuchowego łatwo ulec złudzeniu, że powinna mieć kształt idealnej linii prostej – poziomej albo mocno narastającej czy wyraźnie opadającej. W teorii brzmi to logicznie: ktoś może pomyśleć, że skoro wysokie częstotliwości są często słabiej słyszalne, to słuchawka powinna mieć stromo rosnącą charakterystykę, żeby je „nadrobić”. Albo odwrotnie, że dla komfortu lepiej byłoby mieć linię opadającą, bo wtedy wysokie tony są spokojniejsze i mniej męczące. Zdarza się też skojarzenie z idealnym urządzeniem pomiarowym, które ma zupełnie płaską, poziomą charakterystykę w całym paśmie – stąd wybór poziomej linii prostej jako teoretycznie najbardziej „profesjonalnej”. Problem w tym, że słuchawka aparatu słuchowego nie jest ani idealnym głośnikiem pomiarowym, ani prostym korektorem częstotliwości. To element konkretnego systemu akustycznego: przetwornik + obudowa aparatu + dźwiękowód lub słuchawka RIC + wkładka uszna + przewód słuchowy pacjenta. Każdy z tych elementów wprowadza własne rezonanse i antyrezonanse, co na wykresie zawsze daje linię lekko „pofalowaną”. Charakterystyka stromo narastająca byłaby bardzo niepraktyczna – aparat stawałby się podatny na sprzężenia zwrotne, wysokie częstotliwości byłyby nienaturalnie wyeksponowane, a mowa brzmiałaby ostro i metalicznie. Z kolei linia wyraźnie opadająca oznaczałaby, że urządzenie de facto tłumi wysokie tony, co jest przeciwne celowi aparatowania, bo właśnie w tym zakresie leży większość informacji spółgłoskowych. Idealnie pozioma linia prosta na całym paśmie też jest nierealna konstrukcyjnie i w zasadzie niepotrzebna – aparaty i tak koryguje się później programowo, zgodnie z normami i metodami dopasowania, a układ akustyczny ucha zawsze wniesie swoje modyfikacje. Dlatego w profesjonalnych danych katalogowych i pomiarach test boxem oczekuje się charakterystyki możliwie wyrównanej, ale z naturalnymi lokalnymi odchyleniami – właśnie w formie częściowo „pofalowanej” linii poziomej, która najlepiej oddaje realne zachowanie słuchawki w paśmie przenoszenia.