Kwalifikacja: MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu

W tym pytaniu łatwo się pomylić, bo wszystkie odpowiedzi brzmią dość podobnie i operują tymi samymi słowami: poziom ciśnienia akustycznego, mikrofon, sprzęgacz, wzmocnienie, 90 dB. Kluczowe jest jednak zrozumienie, co w ogóle mierzymy. OSPL90 dotyczy WYJŚCIA aparatu słuchowego, czyli tego, jaki poziom dźwięku aparat wytwarza w sprzęgaczu pomiarowym, a nie tego, co pada na mikrofon. Błędne odpowiedzi mieszają pojęcia wejścia i wyjścia oraz mylą ustawienia wzmocnienia. Typowy błąd myślowy polega na skupieniu się na tych „90 dB” i przypisaniu ich do wyjścia, podczas gdy w definicji OSPL90 te 90 dB odnosi się wyłącznie do poziomu sygnału na wejściu, na mikrofonie aparatu. Kolejna pułapka to „średnie wzmocnienie” – w pomiarze OSPL90 aparat zawsze ustawia się na maksymalne wzmocnienie, bo chcemy poznać jego maksymalny możliwy output, czyli potencjalnie największy poziom ciśnienia akustycznego, jaki może trafić do ucha pacjenta. Z mojego doświadczenia wynika, że kto myli OSPL90 z jakimś „średnim” poziomem pracy aparatu, potem ma problem z właściwym ustawianiem MPO i ochroną słuchu przed zbyt głośnymi dźwiękami. W praktyce protetycznej OSPL90 jest używany do sprawdzenia, czy aparat nie będzie za mocny dla konkretnej osoby oraz czy odpowiada parametrom podanym przez producenta. Dlatego każda definicja, która mówi o poziomie „padającym na mikrofon” albo o „średnim wzmocnieniu”, po prostu nie pasuje do standardów pomiarowych opisanych w IEC 60118 i nie oddaje istoty tego parametru. W OSPL90 interesuje nas: sygnał 90 dB SPL na wejściu, maksymalne wzmocnienie i zmierzony poziom wyjściowy w sprzęgaczu – tylko taka kombinacja jest poprawna technicznie.