Kwalifikacja: MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu

W tym pytaniu kluczowe jest rozróżnienie między niedosłuchem przewodzeniowym a niedosłuchem odbiorczym (czuciowo-nerwowym). Bardzo łatwo wrzucić wszystkie przyczyny „do jednego worka”, bo efekt kliniczny jest podobny – pacjent gorzej słyszy. Ale mechanizm uszkodzenia jest zupełnie inny. Nagła głuchota to klasyczny przykład ostrego niedosłuchu odbiorczego, najczęściej o podłożu naczyniowym, wirusowym lub immunologicznym, dotyczącego ślimaka lub nerwu słuchowego. W badaniach audiometrycznych widzimy tu obniżone progi przewodnictwa kostnego i powietrznego bez luki powietrzno–kostnej, a w dobrych standardach postępowania (np. zalecenia otoneurologiczne) wymaga to pilnego leczenia sterydami i diagnostyki obrazowej. Podobnie choroba kesonowa, związana z gwałtowną zmianą ciśnienia, może prowadzić do uszkodzenia ucha wewnętrznego przez powstawanie pęcherzyków gazu w płynach ucha, mikrowylewy czy uszkodzenie błędnika. To również typowy mechanizm niedosłuchu odbiorczego, często z towarzyszącymi zawrotami głowy. Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych także bardzo często uszkadza strukturę ślimaka lub nerw VIII – zwłaszcza w przebiegu infekcji bakteryjnych, gdzie dochodzi do włóknienia i kostnienia ślimaka. Jest to jedna z częstszych przyczyn głębokiego niedosłuchu odbiorczego u dzieci, po którym nierzadko kwalifikuje się pacjenta do implantu ślimakowego. Typowy błąd myślowy polega na tym, że skoro objaw jest „w uchu”, to przyczyna musi być też w uchu środkowym, jak w przypadku trzeciego migdałka. Tymczasem przerost migdałka gardłowego wpływa głównie na przewodzenie dźwięku przez ucho środkowe – blokuje trąbkę słuchową, powoduje wysięk i podciśnienie, więc generuje niedosłuch przewodzeniowy, a nie odbiorczy. W praktyce, gdy pacjent ma przerośnięty trzeci migdałek, lekarz oczekuje w audiometrii obecności luki powietrzno–kostnej, natomiast przy nagłej głuchocie, chorobie kesonowej czy zapaleniu opon obserwuje typowe cechy uszkodzenia części odbiorczej, często z trwałym ubytkiem słuchu. Dlatego właśnie tylko przerost trzeciego migdałka nie jest czynnikiem powstania niedosłuchu odbiorczego, choć oczywiście może powodować poważny, ale odwracalny niedosłuch przewodzeniowy, jeśli nie zostanie na czas wyleczony chirurgicznie lub zachowawczo.