Kwalifikacja: MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Zawód: Protetyk słuchu
Kategorie: Aparaty słuchowe i systemy wspomagające Dobór aparatów słuchowych
Dopasowanie otwarte aparatu słuchowego należy zastosować u pacjentów z ubytkiem słuchu w zakresie częstotliwości
Odpowiedzi
Informacja zwrotna
Prawidłowe jest dobranie dopasowania otwartego przy ubytku słuchu głównie w zakresie wysokich częstotliwości, czyli mniej więcej 4 000–8 000 Hz. W takim typowym „wysokoczęstotliwościowym” niedosłuchu pacjent ma jeszcze całkiem niezachowane słyszenie w niskich i średnich częstotliwościach, a problem dotyczy przede wszystkim spółgłosek wysokotonowych (s, sz, f, ś, ć, itp.). Otwarte dopasowanie, najczęściej w postaci cienkiego dźwiękowodu i otwartej kopułki RIC/RITE lub miniBTE, pozwala na swobodny przepływ dźwięków niskoczęstotliwościowych przez kanał słuchowy bez sztucznej okluzji. Dzięki temu nie pogarszamy naturalnego słyszenia resztkowego w basach i średnich, a aparat „dokłada” głównie wzmocnienie tam, gdzie jest ono potrzebne, czyli w wysokich częstotliwościach. Z punktu widzenia dobrych praktyk audiologicznych i protetycznych takie rozwiązanie ogranicza efekt okluzji (brak uczucia „zatkanego ucha”), zmniejsza ryzyko sprzężenia zwrotnego i poprawia akceptację aparatu przez pacjenta. W wytycznych wielu producentów oraz w zaleceniach opartych na metodach doboru typu NAL-NL2 czy DSL podkreśla się, że otwarte dopasowanie jest optymalne, gdy próg słyszenia w niskich częstotliwościach jest stosunkowo dobry (np. do ok. 40 dB HL), a ubytek narasta stromo w kierunku 4–8 kHz. W praktyce gabinetowej oznacza to, że u osoby, która dobrze słyszy głos własny i niskie dźwięki otoczenia, ale skarży się na „niewyraźną mowę”, „gubienie końcówek wyrazów”, właśnie otwarte dopasowanie do ubytku wysokoczęstotliwościowego będzie najbardziej komfortowe i zgodne ze współczesnymi standardami dopasowania aparatów słuchowych.