Kwalifikacja: MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Zawód: Protetyk słuchu
Kategorie: Anatomia i patologia narządu słuchu Rehabilitacja i ocena efektywności
Dziecko ze średnim (umiarkowanym) ubytkiem słuchu
Odpowiedzi
Informacja zwrotna
Poprawna odpowiedź dobrze oddaje typowy, praktyczny obraz funkcjonowania dziecka ze średnim (umiarkowanym) ubytkiem słuchu. Przy takim niedosłuchu dziecko zwykle słyszy mowę w warunkach cichych lub umiarkowanie cichych, zwłaszcza gdy rozmówca mówi wyraźnie, z niewielkiej odległości i twarzą do dziecka. Problem zaczyna się w hałasie: szum klasy, gwar na korytarzu, telewizor w tle, kilka osób mówiących naraz. Wtedy rozumienie mowy drastycznie spada, bo sygnał mowy ma zbyt mały stosunek sygnału do szumu (SNR). Z mojego doświadczenia to właśnie trudności w hałaśliwym otoczeniu są jednym z pierwszych, praktycznych sygnałów, że ubytek jest co najmniej umiarkowany. Dziecko prosi o powtarzanie, myli polecenia, wyłącza się z rozmowy, wygląda jak „nieuważne”, choć w rzeczywistości po prostu nie dosłyszy spółgłosek wysokoczęstotliwościowych. W dobrych praktykach rehabilitacji zaleca się w takich przypadkach stosowanie aparatów słuchowych dobrze dopasowanych do audiogramu, a w warunkach szkolnych – systemów FM lub systemów typu Roger, które poprawiają SNR, bo sygnał z mikrofonu nauczyciela trafia bezpośrednio do aparatu słuchowego. Standardem jest też modyfikacja środowiska akustycznego: wygłuszanie sali, ograniczanie hałasu tła, ustawienie dziecka bliżej nauczyciela. Moim zdaniem warto zapamiętać, że przy umiarkowanym ubytku słuchu mowa jest dostępna, ale mocno „krucha” – każde pogorszenie warunków akustycznych natychmiast odbija się na rozumieniu. Dlatego w wywiadzie zawsze trzeba dopytywać rodziców i nauczycieli właśnie o funkcjonowanie dziecka w hałasie, a nie tylko w spokojnym domu.