Kwalifikacja: MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu

Przy tym pytaniu łatwo się pomylić, bo intuicyjnie wiele osób boi się wejść z tamponem zbyt głęboko i zatrzymuje się przed pierwszym albo przed drugim zakrętem. To jest zrozumiałe, ale niestety technicznie błędne przy odlewach pod aparat CIC. Jeśli tampon zatrzyma się przed pierwszym zakrętem, odlew obejmie tylko część boczną przewodu słuchowego, bardziej typową dla wkładek do aparatów zausznych BTE czy płytszych ITE. Taki odlew jest za krótki, aparat CIC nie ma gdzie się „zakotwiczyć”, łatwiej się wysuwa i pojawia się ryzyko nieszczelności akustycznej. Podobnie umieszczenie tamponu za pierwszym zakrętem, ale wciąż przed drugim, daje odlew pośredni – trochę głębszy, ale nadal niewystarczający dla prawdziwego CIC, który z definicji ma być praktycznie niewidoczny i osadzony głęboko. Przed drugim zakrętem to wciąż pozycja zbyt zachowawcza, często wybierana z obawy przed uszkodzeniem błony bębenkowej. Moim zdaniem to typowy błąd początkujących: mylenie bezpieczeństwa z nadmierną ostrożnością. Bezpieczne jest nie to, że jesteśmy bardzo płytko, tylko to, że pracujemy pod kontrolą wzroku, używamy odpowiedniego rozmiaru tamponu z nitką, sprawdzamy odruch kaszlowy i reakcje pacjenta. W dobrze wykonanym wycisku pod CIC tampon musi znaleźć się za drugim zakrętem, ale nadal wyraźnie przed błoną bębenkową, tak aby masa otoplastyczna mogła dokładnie odwzorować oba zakręty przewodu i jego cieśń. Dopiero taki negatyw daje technikowi możliwość wykonania małej, stabilnej i dobrze uszczelnionej obudowy CIC, z minimalnym ryzykiem sprzężenia i z lepszą akustyką. Płytsze położenia tamponu, choć wydają się „bezpieczniejsze”, w praktyce skutkują gorszym dopasowaniem, większym dyskomfortem i częstymi poprawkami wkładek oraz obudów aparatów.