Kwalifikacja: MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Zawód: Protetyk słuchu
Kategorie: Akustyka i elektroakustyka
Jednym z podstawowych praw psychoakustyki jest prawo Stevensa, mówiące, że percypowana głośność jest
Odpowiedzi
Informacja zwrotna
Prawo Stevensa mówi, że percypowana (odczuwana) głośność rośnie potęgowo w zależności od intensywności dźwięku, a nie liniowo. Czyli jeżeli fizyczne natężenie dźwięku wzrasta np. 10‑krotnie, to mózg nie odbiera tego jako 10 razy głośniej, tylko dużo mniej – zgodnie z funkcją potęgową o wykładniku mniejszym niż 1. W praktyce oznacza to, że skala fizyczna (natężenie, ciśnienie akustyczne, dB SPL) i skala subiektywna (jak głośno pacjent „czuje” dźwięk) nie pokrywają się. To jest absolutna podstawa psychoakustyki i stoi za tym, jak projektuje się aparaty słuchowe i systemy wzmocnienia. Moim zdaniem warto to sobie dobrze poukładać w głowie, bo potem łatwiej zrozumieć, czemu sama zmiana poziomu w dB nie mówi jeszcze wszystkiego o komforcie słyszenia. W logopedii audio i protetyce słuchu wykorzystuje się to prawo przy opisie skali sonów (głośność subiektywna), a także przy interpretacji krzywych głośności w audiometrii nadprogowej oraz przy ustawianiu kompresji w aparatach słuchowych. Protetyk nie może zakładać, że „+10 dB = pacjent słyszy dwa razy głośniej”, bo właśnie przez nieliniową, potęgową relację trzeba używać algorytmów dopasowania (NAL, DSL), które uwzględniają psychoakustyczny odbiór głośności. Dobre praktyki branżowe zalecają, żeby przy ocenie odczuć pacjenta odwoływać się do pojęcia głośności subiektywnej, a nie tylko do czystych wartości dB SPL, bo to właśnie prawo Stevensa lepiej opisuje realne wrażenie słuchowe niż proste zależności liniowe.