W jakim zawodzie przydaje się ta wiedza?

Wiedza ta jest potrzebna w zawodach: PROTETYK SŁUCHU.

Gdzie mogę przećwiczyć więcej pytań z kwalifikacji MED.05?

Więcej pytań z kwalifikacji MED.05 znajdziesz na Zawodowe.edu.pl - darmowa baza pytań CKE z symulatorem egzaminu.

Kwalifikacja: MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu

Q: Do jakiej kwalifikacji zawodowej należy to pytanie?

To pytanie pochodzi z kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu. Wymagana w zawodzie: Protetyk słuchu.

Zawód: Protetyk słuchu

Kategorie: Akustyka i elektroakustyka Aparaty słuchowe i systemy wspomagające

Które rozwiązanie techniczne powinno zastosować się w dużej auli, w której często będą prowadzone zajęcia dla osób z wadami słuchu?

Pętla induktofoniczna (pętla indukcyjna) to dokładnie to rozwiązanie, które projektuje się do dużych sal wykładowych, kościołów, teatrów czy kas biletowych, właśnie z myślą o osobach z niedosłuchem korzystających z aparatów słuchowych. Działa to tak, że w podłodze, ścianach albo wokół sali montuje się przewód tworzący pętlę. Do niego podłączony jest wzmacniacz sygnału audio z mikrofonu prowadzącego zajęcia lub z systemu nagłośnienia. W przewodzie powstaje zmienne pole magnetyczne, które jest odbierane przez cewkę telefoniczną (pozycja T lub MT) w aparacie słuchowym. Dzięki temu osoba z aparatem nie słyszy „hałasu z sali”, tylko bezpośrednio, względnie czysty sygnał mowy, z pominięciem dużej części pogłosu i szumu tła. To jest absolutny standard w dostępności obiektów użyteczności publicznej – w wielu krajach wymaga się tego w normach budowlanych i wytycznych dostępności (np. odpowiedniki polskich wytycznych dostępności dla osób z niepełnosprawnościami). W praktyce: student z aparatem słuchowym siada w dowolnym miejscu objętym pętlą, włącza w aparacie program T lub MT i od razu ma wzmocniony, wyraźny sygnał z mównicy, bez dodatkowych urządzeń na szyi czy odbiorników FM. Pętla jest też bardzo wygodna z punktu widzenia obsługi – raz poprawnie zaprojektowana (zgodnie z zasadami akustyki i elektroakustyki: równomierne pole, unikanie przesterowania, właściwy poziom sygnału, ekranowanie sąsiednich pomieszczeń) działa przez lata przy minimalnej konserwacji. Moim zdaniem, przy dużej auli to jest po prostu najbardziej sensowny, „systemowy” wybór – kompatybilny z ogromną większością współczesnych aparatów i implantów ślimakowych, a do tego relatywnie prosty w obsłudze dla użytkownika: wystarczy przełączyć program w aparacie.

W tego typu pytaniu łatwo skupić się na pojedynczych, znanych z praktyki rozwiązaniach i przegapić, o co tak naprawdę chodzi w dostępności dużej auli dla osób z niedosłuchem. Kluczowa jest tu integracja z aparatami słuchowymi i implantami, a nie tylko ogólne „ułatwienie słyszenia”. System CROS to technika przeznaczona głównie dla osób z jednostronną głuchotą lub bardzo dużą asymetrią słuchu. Mikrofon montowany po stronie „gorszego” ucha przesyła sygnał do aparatu po stronie lepiej słyszącej. Świetnie się to sprawdza w sytuacjach codziennych, np. gdy ktoś siedzi z boku rozmówcy, ale kompletnie nie rozwiązuje problemu nagłośnienia całej auli. To jest indywidualny system aparatowy, a nie rozwiązanie instalowane w pomieszczeniu. Sygnalizator świetlny też bywa kojarzony z pomocą osobom z niepełnosprawnością słuchu, ale on pełni zupełnie inną funkcję – służy do powiadamiania o zdarzeniach: dzwonek do drzwi, alarm pożarowy, telefon, czasem wywołanie numeru. W kontekście zajęć dydaktycznych nie poprawia on w żaden sposób zrozumiałości mowy ani stosunku sygnału do szumu. Może co najwyżej sygnalizować początek czy koniec wykładu, ale to jest dodatek, nie system wspomagający słyszenie. Wytłumienie akustyczne ścian i sufitu jest jak najbardziej dobrą praktyką przy projektowaniu sal wykładowych – zmniejsza pogłos, poprawia ogólną zrozumiałość mowy dla wszystkich, także osób słyszących. Jednak nawet bardzo dobre ustroje akustyczne nie zastąpią dedykowanego systemu wspomagającego słyszenie. Osoba z aparatem słuchowym nadal będzie korzystać z mikrofonu aparatu, który zbiera dźwięk z całego otoczenia, wraz z szumami i rozmowami z tyłu sali. Typowy błąd myślowy polega tu na założeniu, że „lepsza akustyka = rozwiązany problem osób niedosłyszących”. W rzeczywistości trzeba zapewnić bezpośrednie, zindywidualizowane sprzężenie sygnału mowy z urządzeniem pacjenta (aparat, implant), a to właśnie zapewniają systemy typu pętla indukcyjna, FM czy inne systemy wspomagające. Technicznie patrząc, tylko takie systemy poprawiają realny stosunek sygnał/szum na wejściu do aparatu słuchowego i pozwalają obejść ograniczenia akustyki dużej przestrzeni.

Które rozwiązanie techniczne powinno zastosować się w dużej auli, w której często będą prowadzone zajęcia dla osób z wadami słuchu?

Odpowiedzi

Informacja zwrotna