Zawód: Protetyk słuchu
Kategorie: Anatomia i patologia narządu słuchu Badania audiometryczne i diagnostyka Rehabilitacja i ocena efektywności
Audiogram 3 pokazuje bardzo typowy obraz urazu akustycznego: wyraźny, głęboki dołek progów słyszenia w okolicy 3–6 kHz, najczęściej z maksimum około 4 kHz, przy stosunkowo lepszym słuchu w niższych częstotliwościach. Właśnie ta tzw. „wada zębata” albo „notch 4 kHz” jest klasycznym objawem przewlekłego narażenia na hałas lub jednorazowego urazu impulsowego (wybuch, strzał). W praktyce klinicznej i protetycznej uznaje się taki wykres za najbardziej charakterystyczny dla uszkodzenia komórek rzęsatych zewnętrznych w ślimaku, opisany m.in. w wytycznych ISO 1999 i zaleceniach dotyczących ochrony słuchu w środowisku pracy. Moim zdaniem warto zapamiętać, że w początkowej fazie niedosłuch hałasowy zwykle nie jest całkowicie „opadający”, tylko właśnie ma ostre zagłębienie w wysokich częstotliwościach, przy prawie prawidłowym słuchu w mowie potocznej. W badaniach profilaktycznych BHP, u pracowników narażonych na hałas przemysłowy czy muzyków estradowych, taki audiogram jest sygnałem ostrzegawczym, że ochrona słuchu (nauszniki, zatyczki, przerwy od hałasu) musi być stosowana konsekwentnie. W doborze aparatów słuchowych przy urazie akustycznym szczególnie uważa się na wzmocnienie w okolicy 4 kHz, żeby z jednej strony poprawić rozumienie mowy w szumie, a z drugiej nie dokładać kolejnego „stresu akustycznego” dla ślimaka. W codziennej pracy protetyka lub technika ważne jest też, aby przy takim obrazie audiometrycznym zawsze dopytać o historię narażenia na hałas: praca w fabryce, strzelectwo, koncerty, słuchawki, bo to pomaga potwierdzić rozpoznanie urazu akustycznego i zaplanować dalszą profilaktykę.