Kwalifikacja: MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu

Polimetakrylan metylu nie jest materiałem miękkim ani pośrednim, tylko typowym tworzywem twardym, akrylowym. Zamieszanie często bierze się z tego, że użytkownik kojarzy „plastik” z czymś trochę elastycznym, a wkładkę z czymś, co powinno być „wygodne”, więc automatycznie myśli o materiale miękkim. W otoplastyce stosuje się jednak bardzo konkretne podziały: akryle (w tym PMMA) to materiały twarde, a różne silikony i żele otoplastyczne zalicza się do materiałów miękkich lub elastycznych. Miękka wkładka silkonowa ugina się pod naciskiem palca, dobrze dopasowuje się przy ruchach żuchwy, ale gorzej trzyma precyzyjny kształt kanałów i otworów. PMMA zachowuje sztywność, można go dokładnie frezować, polerować i wiercić, co jest ważne przy projektowaniu kanałów wentylacyjnych, tub dźwiękowych oraz przy korektach kształtu. Określenia typu „średnio miękki” czy „średnio twardy” w potocznym języku mogą brzmieć sensownie, ale w praktyce zawodowej nie używa się ich jako oficjalnych klas materiału; producenci podają konkretnie: twardy akryl, miękki silikon, ewentualnie silikon o różnych twardościach w skali Shore’a, ale nadal klasyfikowany jako materiał miękki. Błąd myślowy polega więc na tym, że próbuje się opisać komfort noszenia zamiast właściwości technologicznych. Komfort nie zawsze oznacza miękkość – dobrze dopasowana twarda wkładka z PMMA, z prawidłowo zaokrąglonymi krawędziami i dobrą wentylacją, bywa w codziennym użytkowaniu znacznie wygodniejsza niż źle wykonana wkładka miękka. Z punktu widzenia dobrych praktyk otoplastycznych przy pytaniu o polimetakrylan metylu zawsze powinniśmy mieć z tyłu głowy: klasyczny twardy akryl do wkładek usznych.