Kwalifikacja: MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu

Próba SISI (Short Increment Sensitivity Index) to klasyczne, typowo subiektywne badanie nadprogowe, które sprawdza zdolność pacjenta do różnicowania bardzo małych przyrostów natężenia dźwięku, zwykle rzędu 1 dB. Kluczowe jest tu słowo „subiektywne” – wynik zależy od odpowiedzi badanego, który musi sygnalizować, czy zauważył krótkie „podbicie” głośności tonu. To nie jest żaden pomiar automatyczny ani obiektywny zapis, tylko świadoma reakcja pacjenta. Badanie wykonuje się na poziomie nadprogowym, najczęściej około 20 dB powyżej progu słyszenia dla danej częstotliwości, dzięki czemu oceniamy nie samo „czy słyszy”, ale „jak precyzyjnie różnicuje zmiany głośności”. Moim zdaniem próba SISI jest jednym z bardziej niedocenianych testów nadprogowych, bo daje bardzo ważną informację o tzw. rekrutacji głośności, typowej dla uszkodzeń ślimakowych. W praktyce, jeśli pacjent wykazuje wysoką czułość na małe przyrosty natężenia (np. ≥70–80% poprawnych wskazań przy przyroście 1 dB), sugeruje to rekrutację i uszkodzenie komórek rzęsatych w uchu wewnętrznym. Z kolei niska czułość na takie przyrosty częściej pasuje do uszkodzeń pozaślimakowych (np. nerwu słuchowego). W gabinecie protetyka słuchu czy audiologa próba SISI pomaga różnicować rodzaj niedosłuchu i lepiej interpretować wynik audiometrii tonalnej. Można ją łączyć z innymi badaniami nadprogowymi, jak próba Fowler’a czy audiometria Békésy’ego, żeby uzyskać pełniejszy obraz funkcji ślimaka. Dobre praktyki mówią, żeby wykonywać SISI dla kluczowych częstotliwości mowy (np. 1–4 kHz), na stabilnym bodźcu tonalnym, w dobrze wytłumionym pomieszczeniu, zgodnie z procedurą opisaną w standardach audiometrycznych (np. ISO 8253). W protetyce słuchu znajomość wyników SISI pomaga też zrozumieć, dlaczego pacjent z rekrutacją może odczuwać szybki wzrost głośności przy niewielkim zwiększeniu wzmocnienia aparatu słuchowego, co ma ogromne znaczenie przy ustawianiu MPO i kompresji. Krótko mówiąc: Twoja odpowiedź dokładnie oddaje istotę tego badania – subiektywne, nadprogowe, oceniające zdolność różnicowania przyrostów natężenia dźwięku.