Kwalifikacja: MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu

Rożek często myli się osobom uczącym się z innymi elementami aparatów słuchowych, zwłaszcza gdy patrzymy na małe konstrukcje wewnątrzuszne albo RIC. W aparatach RIC słuchawka znajduje się w przewodzie słuchowym, a do małżowiny dochodzi cienki przewód z tzw. kopułką lub indywidualną wkładką RIC. Tam nie ma klasycznego rożka, który opiera się o małżowinę i jest połączony wężykiem z obudową za uchem. Cały system jest dużo bardziej miniaturowy i inaczej mocowany, więc przenoszenie nazwy „rożek” na RIC jest po prostu nieprecyzyjne technicznie. W konstrukcjach ITE i ITC sytuacja jest jeszcze inna. To są aparaty wewnątrzuszne, gdzie obudowa w całości wypełnia małżowinę (ITE) albo chowa się głębiej w przewodzie słuchowym (ITC). Tam nie ma oddzielnego elementu typu rożek, bo nie ma też klasycznego wężyka. Obudowa jest projektowana i frezowana tak, aby jednocześnie zapewnić mocowanie, szczelność akustyczną i odpowiednią wentylację. Mylące bywa to, że część obudowy ITE przypomina kształtem „rożek”, ale w protetyce słuchu używa się innych określeń, np. płyta nośna, część konchalna itd. Typowy błąd myślowy polega na założeniu, że skoro każdy aparat musi się jakoś „trzymać” ucha, to każdy ma rożek. Tymczasem rożek jest charakterystyczny dla klasycznych BTE z wężykiem, opisanych w materiałach producentów i normach branżowych jako system zauszny z wkładką. W RIC, ITE i ITC funkcję mocowania i prowadzenia dźwięku realizują zupełnie inne elementy konstrukcyjne, dlatego przypisywanie im rożka jest po prostu niezgodne z techniczną nomenklaturą i praktyką serwisową.