Kwalifikacja: MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu

W tym zadaniu łatwo się pomylić, bo wszystkie odpowiedzi brzmią dość „medycznie” i pasują do gabinetu audiologicznego. Kluczowe jest jednak zrozumienie, kiedy sama obecność objawu, a kiedy stopień niedosłuchu decyduje o wyborze słuchawki na przewodnictwo kostne w audiometrii zabawowej. Wysięk z ucha, czyli wysiękowe zapalenie ucha środkowego, rzeczywiście powoduje przewodzeniowy ubytek słuchu, ale sam wysięk nie jest jeszcze wskazaniem, żeby specjalnie warunkować dziecko na przewodnictwo kostne. W takich sytuacjach w pierwszej kolejności diagnozuje się stan ucha (otoskopia, tympanometria) i często po leczeniu lub drenażu słuch poprawia się na tyle, że standardowe przewodnictwo powietrzne jest wystarczające do przeprowadzenia badania zabawowego. Sam objaw wysięku nie oznacza automatycznie dużego ubytku słuchu. Z kolei niewielkie uszkodzenie słuchu, czyli lekki niedosłuch, zazwyczaj nie wymaga tak „agresywnego” podejścia jak stosowanie przewodnictwa kostnego do warunkowania. Dziecko z lekkim ubytkiem słuchu na ogół bardzo dobrze reaguje na bodźce podawane słuchawkami powietrznymi lub z wolnego pola, więc nie ma sensu komplikować badania przez wprowadzanie dodatkowego przetwornika kostnego. Tu częsty błąd myślowy jest taki: skoro jest jakieś uszkodzenie, to przewodnictwo kostne będzie „dokładniejsze”. Tymczasem w audiometrii zabawowej priorytetem jest skuteczne uwarunkowanie reakcji, a nie maksymalne skomplikowanie toru bodźca. Problem współpracy przy zakładaniu słuchawek powietrznych też bywa kuszącym tropem. W praktyce klinicznej, gdy dziecko odmawia słuchawek, dużo częściej stosuje się głośniki w wolnym polu (VRA w polu swobodnym) niż od razu przechodzi na przewodnictwo kostne. Słuchawka kostna też wymaga kontaktu z głową, bywa dla dziecka niekomfortowa i wcale nie rozwiązuje problemu braku współpracy. Moim zdaniem to takie typowe złudzenie: „skoro nie chce słuchawek, to damy coś innego na głowę i będzie lepiej”. Niestety nie zawsze tak jest. Prawdziwym, merytorycznym wskazaniem w tym pytaniu jest duży ubytek słuchu, bo wtedy przewodnictwo kostne pozwala skuteczniej dotrzeć bodźcem do ślimaka i w ogóle umożliwić proces warunkowania w audiometrii zabawowej.