Kwalifikacja: MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Zawód: Protetyk słuchu
Kategorie: Anatomia i patologia narządu słuchu Aparaty słuchowe i systemy wspomagające Rehabilitacja i ocena efektywności
U 4-letniego dziecka z obustronną mikrocją i współistniejącą atrezją przewodu słuchowego zewnętrznego protetyk powinien zaproponować zastosowanie
Odpowiedzi
Informacja zwrotna
W tym przypadku kluczowe jest zrozumienie anatomii i patomechanizmu niedosłuchu. U 4‑letniego dziecka z obustronną mikrocją oraz atrezją przewodu słuchowego zewnętrznego mamy typowy niedosłuch przewodzeniowy: małżowina uszna jest zniekształcona lub szczątkowa, a przewód słuchowy zewnętrzny w ogóle nie jest drożny. Fale dźwiękowe nie mogą więc dotrzeć drogą powietrzną do błony bębenkowej. W takiej sytuacji klasyczne aparaty na przewodnictwo powietrzne typu BTE są po prostu niefunkcjonalne, bo nie ma gdzie umieścić wkładki usznej, a nawet jeśli by się jakoś dało, to kanał nie przewodzi dźwięku. Dlatego zgodnie z dobrą praktyką audioprotetyczną u małych dzieci z atrezją przewodu słuchowego zewnętrznego stosuje się aparaty na przewodnictwo kostne na opasce (tzw. softband lub opaska kostna). Przetwornik wibracyjny omija ucho zewnętrzne i środkowe, przekazując drgania bezpośrednio przez kość czaszki do ślimaka. Ślimak zazwyczaj u tych pacjentów jest rozwinięty prawidłowo, więc można uzyskać bardzo przyzwoitą słyszalność, szczególnie w zakresie mowy. Co ważne, opaska nie wymaga ingerencji chirurgicznej, jest regulowana, można ją łatwo dopasować rosnącemu dziecku i w każdej chwili zdjąć. Z mojego doświadczenia to rozwiązanie jest też dobrze akceptowane przez rodziców, bo jest odwracalne i pozwala na szybką rehabilitację słuchową. Standardy postępowania w otologii dziecięcej i audioprotetyce (również wytyczne z ośrodków zajmujących się BAHA) podkreślają, że implanty zakotwiczane w kości rozważa się zwykle dopiero po 5.–6. roku życia, kiedy kość skroniowa jest wystarczająco rozwinięta, a dziecko jest w stanie współpracować przy pielęgnacji miejsca wszczepu. Do tego czasu właśnie aparaty na przewodnictwo kostne na opasce są złotym standardem tymczasowego, ale bardzo efektywnego zaopatrzenia. Praktycznie wygląda to tak, że dziecko nosi opaskę przez większą część dnia, a audioprotetyk regularnie kontroluje ustawienia, dopasowując wzmocnienie do aktualnych wyników badań audiometrycznych i rozwoju mowy. To świetny przykład, jak znajomość anatomii ucha i rodzajów aparatów słuchowych przekłada się na realne, praktyczne decyzje w gabinecie.