Kwalifikacja: MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Zawód: Protetyk słuchu
Kategorie: Wkładki uszne i otoplastyka Aparaty słuchowe i systemy wspomagające Dobór aparatów słuchowych
W celu wyeliminowania efektu okluzji w zausznym aparacie słuchowym należy
Odpowiedzi
Informacja zwrotna
Poprawna odpowiedź wynika bezpośrednio z mechanizmu powstawania efektu okluzji. Efekt okluzji pojawia się, gdy kanał słuchowy jest zbyt szczelnie zamknięty wkładką uszną i własny głos pacjenta, żucie, chodzenie czy inne drgania przenoszone przez kości czaszki powodują zwiększone odczuwanie niskich częstotliwości. Pacjent opisuje to zwykle jako wrażenie mówienia „do beczki” albo „z zatkanymi uszami”. Zwiększenie średnicy wentylacji we wkładce usznej tworzy większy kanał upływu powietrza i fali akustycznej między wnętrzem ucha a otoczeniem. W praktyce oznacza to, że dźwięki własnego głosu mogą częściowo „uciec” na zewnątrz, zamiast kumulować się w zamkniętym przewodzie. To właśnie duży otwór wentylacyjny (tzw. szeroka wentylacja, np. 2–3 mm albo nawet otwór typu „open”) jest jednym z podstawowych narzędzi protetyka słuchu do redukcji efektu okluzji w zausznych aparatach BTE. W wytycznych dopasowania aparatów słuchowych (np. NAL-NL2, DSL) i w dobrych praktykach klinicznych podkreśla się, że przy lekkich i umiarkowanych ubytkach słuchu w niskich częstotliwościach warto stosować możliwie dużą wentylację, o ile nie powoduje to sprzężenia zwrotnego. Moim zdaniem, w codziennej pracy najlepiej widać to przy pacjentach, którzy skarżą się, że „nie mogą wytrzymać swojego głosu” – często samo rozwiercenie wentylacji o 0,5–1 mm przynosi dużą ulgę, oczywiście przy jednoczesnej kontroli sprzężeń i stabilności wzmocnienia. Dobrą praktyką jest też łączenie większej wentylacji z odpowiednią regulacją wzmocnienia w basach i użyciem systemów zarządzania sprzężeniem, żeby zachować komfort i jakość wzmocnienia.