Kwalifikacja: MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu

Q: Do jakiej kwalifikacji zawodowej należy to pytanie?

To pytanie pochodzi z kwalifikacji MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu. Wymagana w zawodzie: Protetyk słuchu.

Q: W jakim zawodzie przydaje się ta wiedza?

Wiedza ta jest potrzebna w zawodach: PROTETYK SŁUCHU.

Q: Gdzie mogę przećwiczyć więcej pytań z kwalifikacji MED.05?

Więcej pytań z kwalifikacji MED.05 znajdziesz na Zawodowe.edu.pl - darmowa baza pytań CKE z symulatorem egzaminu.

Question

Kwalifikacja: MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu

Zawód: Protetyk słuchu

Kategorie: Anatomia i patologia narządu słuchu Badania audiometryczne i diagnostyka

W wyniku przeprowadzonego badania akumetrycznego stwierdzono, że u pacjenta występuje mała różnica między słyszeniem mowy dźwięcznej a bezdźwięcznej – szeptu, a zatkanie przewodu słuchowego zewnętrznego nie zmienia ostrości słyszenia. Który rodzaj niedosłuchu występuje u tego pacjenta?

Rozpoznanie niedosłuchu przewodzeniowego na podstawie opisu próby akumetrycznej jest tutaj jak najbardziej trafne. Kluczowe są dwa elementy: po pierwsze, mała różnica między słyszeniem mowy dźwięcznej (normalny głos) a szeptu, po drugie – fakt, że zatkanie przewodu słuchowego zewnętrznego nie zmienia ostrości słyszenia. W prawidłowym słuchu zatkanie przewodu powinno wyraźnie pogorszyć rozumienie mowy, zwłaszcza szeptu, bo odcinamy drogę przewodzenia powietrznego. Jeśli po zatkaniu nic się nie zmienia, to znaczy, że przewodzenie powietrzne i tak już było upośledzone – czyli mamy do czynienia z niedosłuchem przewodzeniowym. W praktyce klinicznej takie wyniki często widzi się np. przy wysiękowym zapaleniu ucha środkowego, otosklerozie, perforacji błony bębenkowej, czy przy czopie woskowinowym. W tych stanach ucho wewnętrzne i nerw słuchowy działają prawidłowo, a problem leży w przenoszeniu drgań przez ucho zewnętrzne lub środkowe. Dlatego różnica między słyszeniem mowy normalnej a szeptu może być niewielka – pacjent ma ogólnie obniżoną czułość słuchową, ale mechanizm odbiorczy (ślimak) jest w miarę sprawny. W dobrych praktykach diagnostycznych wynik próby akumetrycznej powinien być zawsze konfrontowany z audiometrią tonalną i ewentualnie impedancyjną (tympanometrią), ale już sama akumetria daje mocną wskazówkę na przewodzeniowy charakter ubytku. Moim zdaniem, jako osoba patrząca trochę „praktycznie”, takie proste testy przyłóż-odejdź, szept, mowa z odległości, plus modyfikacje typu zatkanie przewodu, są bardzo przydatne szczególnie w gabinecie lekarza rodzinnego czy w warunkach domowych przesiewów. Pozwalają szybko odróżnić sytuację, gdzie raczej pomoże aparat słuchowy z większym wzmocnieniem przewodzenia powietrznego albo nawet sama interwencja laryngologiczna (np. usunięcie woskowiny), od sytuacji, gdzie trzeba podejrzewać uszkodzenie ślimaka czy nerwu i kierować pacjenta na bardziej zaawansowaną diagnostykę zgodnie ze standardami audiologicznymi.

Analizując to pytanie łatwo się pomylić, bo objawy opisane w badaniu akumetrycznym bywają mylące, jeśli ktoś automatycznie kojarzy „małą różnicę między mową a szeptem” z odbiorczym typem niedosłuchu. W niedosłuchu ślimakowym i pozaślimakowym rzeczywiście często pojawia się zaburzone rozumienie mowy, rekrutacja głośności czy zniekształcenia dźwięku, ale kluczowy fragment opisu to reakcja na zatkanie przewodu słuchowego zewnętrznego. Jeżeli zatkanie przewodu nie pogarsza ostrości słyszenia, oznacza to, że przewodzenie powietrzne było już wcześniej ograniczone i dodatkowe zamknięcie nie wnosi praktycznie żadnej zmiany. To jest typowe właśnie dla niedosłuchu przewodzeniowego, gdzie uszkodzenie dotyczy ucha zewnętrznego lub środkowego, a nie ślimaka czy drogi nerwowej. Przy niedosłuchu odbiorczym ślimakowym, np. w presbyacusis czy uszkodzeniu po hałasie, zatkanie przewodu zewnętrznego zwykle jeszcze bardziej pogarsza słyszenie, bo i tak korzystamy z resztek przewodzenia powietrznego. W odbiorczym niedosłuchu pozaślimakowym (np. neuropatia słuchowa, uszkodzenie nerwu VIII, zmiany ośrodkowe) sytuacja jest podobna – dźwięk musi najpierw dotrzeć do ślimaka, więc blokowanie przewodu zewnętrznego również będzie odczuwalne. Stąd przypisywanie takiego obrazu do niedosłuchu odbiorczego, niezależnie czy ślimakowego czy pozaślimakowego, jest po prostu niezgodne z fizjologią drogi słuchowej. Inny częsty błąd to „ucieczka” w odpowiedź mieszany, gdy objawy wydają się niejednoznaczne. Mieszany niedosłuch zakłada jednoczesne uszkodzenie części przewodzeniowej i odbiorczej, ale w opisie pytania nie ma żadnej przesłanki o komponentcie ślimakowej, takiej jak np. wyraźne zniekształcenie mowy przy stosunkowo niewielkim ubytku progowym czy objawy rekrutacji. Moim zdaniem dobrą praktyką jest zawsze odwołać się do prostych zasad: jeśli zmiana w przewodzie słuchowym zewnętrznym (np. zatkanie) nie wpływa na wynik próby akumetrycznej, myślimy najpierw o niedosłuchu przewodzeniowym, a dopiero potem rozważamy bardziej złożone kombinacje. W codziennej pracy audioprotetyka czy laryngologa takie logiczne podejście bardzo ułatwia wstępną kwalifikację pacjenta do dalszych badań audiometrycznych zgodnie ze standardami diagnostyki słuchu.

Answer 1

A. Odbiorczy o lokalizacji pozaślimakowej.

Answer 2

B. Mieszany.

Answer 3

C. Odbiorczy o lokalizacji ślimakowej.

Answer 4

D. Przewodzeniowy.

Odpowiedzi

Informacja zwrotna