Kwalifikacja: MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Zawód: Protetyk słuchu
Kategorie: Anatomia i patologia narządu słuchu Badania audiometryczne i diagnostyka
Występowanie objawu wyrównania głośności wskazuje na
Odpowiedzi
Informacja zwrotna
Objaw wyrównania głośności (loudness recruitment) jest bardzo charakterystyczny dla ślimakowej lokalizacji niedosłuchu, czyli uszkodzenia w obrębie ucha wewnętrznego, głównie komórek rzęsatych narządu Cortiego. W praktyce oznacza to, że pacjent przy cichych dźwiękach słyszy znacznie gorzej, ale gdy tylko podniesiemy poziom natężenia, głośność „dogania” ucho zdrowe i szybko staje się dla niego tak samo głośna, a nawet za głośna. To nieliniowe odczuwanie przyrostu głośności jest typowe właśnie dla niedosłuchów ślimakowych. W badaniach nadprogowych (np. test SISI, próby głośności, audiometria nadprogowa) wykorzystuje się ten objaw do różnicowania lokalizacji uszkodzenia – zgodnie z klasycznymi standardami audiologii klinicznej, jeśli występuje wyraźne wyrównanie głośności, podejrzewamy uszkodzenie ślimakowe, a nie pozaślimakowe czy ośrodkowe. Moim zdaniem to jedno z bardziej „praktycznych” zjawisk: przy doborze aparatów słuchowych u osób z rekrutacją musimy bardzo ostrożnie ustawiać wzmocnienie i MPO, żeby nie doprowadzić do dyskomfortu głośności, bo pacjent bardzo szybko przechodzi z „za cicho” do „za głośno”. W dobrych praktykach dopasowania aparatów (np. według NAL czy DSL) bierze się pod uwagę właśnie ograniczoną dynamikę słyszenia przy uszkodzeniu ślimakowym. Dodatkowo rekrutacja tłumaczy, czemu osoby z niedosłuchem ślimakowym często narzekają, że aparat niby pomaga w cichych sytuacjach, ale w hałasie „wszystko jest za głośne i męczące”. Z mojego doświadczenia, jak się raz dobrze zrozumie mechanizm wyrównania głośności, dużo łatwiej interpretować wyniki audiometrii i planować rehabilitację słuchową.