Kwalifikacja: MED.05 - Świadczenie usług medycznych w zakresie badania i protezowania słuchu
Zawód: Protetyk słuchu
Kategorie: Anatomia i patologia narządu słuchu Badania audiometryczne i diagnostyka
Występowanie objawu wyrównania głośności wskazuje na
Odpowiedzi
Informacja zwrotna
Objaw wyrównania głośności (loudness recruitment) jest typowym, wręcz podręcznikowym wskaźnikiem ślimakowej lokalizacji niedosłuchu, czyli uszkodzenia w obrębie ucha wewnętrznego, głównie komórek rzęsatych zewnętrznych w ślimaku. W praktyce oznacza to, że pacjent przy małych natężeniach dźwięku słyszy gorzej niż osoba z prawidłowym słuchem, ale gdy podnosimy poziom dźwięku, od pewnego momentu głośność „dogania” i bardzo szybko wyrównuje się do odczuć osoby zdrowej. Moim zdaniem to jedno z ważniejszych zjawisk, które każdy protetyk słuchu i audiolog musi mieć w małym palcu. Objaw wyrównania głośności wykrywamy w badaniach nadprogowych, np. próba Fowlera, test SISI czy audiometria Békésy’ego w trybie nadprogowym. W dobrych praktykach klinicznych przyjmuje się, że obecność rekrutacji przemawia za uszkodzeniem ślimakowym, a jej brak – przy jednoczesnym niedosłuchu odbiorczym – sugeruje uszkodzenie pozaślimakowe (np. nerwu VIII). W protetyce słuchu ma to duże konsekwencje: pacjent z rekrutacją gorzej toleruje zbyt duże wzmocnienia i wysokie MPO, dlatego stosuje się precyzyjne algorytmy kompresji, łagodniejsze ustawienia wzmocnienia dla wyższych poziomów oraz dokładną kalibrację według standardów NAL lub DSL, żeby nie doprowadzić do dyskomfortu głośności. W praktyce gabinetowej, gdy widzimy na audiometrii nadprogowej wyraźną rekrutację, od razu myślimy: uszkodzenie ślimakowe, ostrożnie z wzmocnieniem, bardziej „miękka” charakterystyka w aparacie słuchowym, częstsza kontrola subiektywnej tolerancji głośnych dźwięków. To jest dokładnie to, na co wskazuje prawidłowo wybrana odpowiedź.