Konserwę rybną w sosie pomidorowym należy utrwalić stosując
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - przetwórca ryb (SPC.05).
Konserwę rybną w sosie pomidorowym utrwala się sterylizacją. Po wypełnieniu puszki rybą i sosem oraz jej szczelnym zamknięciu puszkę ogrzewa się w autoklawie w temperaturze powyżej 100°C. Niszczy to bakterie razem z przetrwalnikami, a produkt staje się trwały w temperaturze pokojowej.
Reguła do zapamiętania: każda „konserwa” rybna wymaga sterylizacji, bo ryba ma niską kwasowość. Niewielka kwasowość sosu pomidorowego nie wystarcza, żeby zastąpić sterylizację łagodniejszą metodą.
Parametry sterylizacji (temperatura i czas) zależą od wielkości puszki i rodzaju wsadu. Po sterylizacji puszki szybko się chłodzi, a następnie kontroluje szczelność i wygląd opakowań.
Wybór pasteryzacji bierze się z przekonania, że sos pomidorowy jest na tyle kwaśny, że wystarczy łagodniejsze ogrzewanie.
Pasteryzacja w temperaturze poniżej 100°C nie niszczy przetrwalników bakterii, więc produkt utrwalony w ten sposób trzeba przechowywać w chłodzie - to metoda dla prezerw, a nie konserw.
Liofilizacja to suszenie sublimacyjne: produkt zamraża się, a potem usuwa z niego wodę w próżni. Daje lekki, suchy produkt (np. kawa rozpuszczalna, zupy instant), ale nie stosuje się jej do ryby zalanej sosem w puszce.
Termizacja to bardzo łagodna obróbka cieplna, stosowana głównie w przemyśle mleczarskim, jeszcze łagodniejsza niż pasteryzacja - nie zapewnia trwałości konserwy rybnej.
Poprawna jest sterylizacja: tylko ogrzewanie powyżej 100°C w szczelnym opakowaniu daje konserwę, którą można przechowywać bez chłodzenia przez długi czas.