W jakim celu stosuje się kwas sorbowy w produkcji prezerw rybnych?
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - przetwórca ryb (SPC.05).
Kwas sorbowy stosuje się w produkcji prezerw rybnych w celu przedłużenia ich trwałości. To substancja konserwująca (E200), która hamuje rozwój drożdży i pleśni oraz części bakterii, dzięki czemu prezerwa dłużej nie psuje się w czasie przechowywania.
Reguła do zapamiętania: prezerwa nie jest sterylizowana, więc jej trwałość zapewniają łączone czynniki - sól, kwas octowy, niska temperatura przechowywania oraz konserwanty, takie jak kwas sorbowy i jego sole (sorbiniany) albo kwas benzoesowy i benzoesany.
Dodatek konserwantu musi być zgodny z przepisami o dozwolonych substancjach dodatkowych, a jego obecność trzeba wykazać w wykazie składników na etykiecie. Nawet z konserwantem prezerwy przechowuje się w chłodzie.
Każda błędna odpowiedź przypisuje kwasowi sorbowemu funkcję innej grupy dodatków do żywności.
Stabilizację struktury prezerwy zapewniają substancje stabilizujące i żelujące albo sama technologia (np. jędrność mięsa po marynowaniu) - kwas sorbowy nie wpływa na strukturę.
Zagęszczenie zalewy uzyskuje się substancjami zagęszczającymi, np. skrobią modyfikowaną lub gumami roślinnymi. Kwas sorbowy dodaje się w małych ilościach i nie zmienia gęstości zalewy.
Utrwalenie barwy ryby to zadanie np. przeciwutleniaczy albo odpowiedniej technologii. Kwas sorbowy nie jest barwnikiem ani substancją utrwalającą barwę.
Dodatki do żywności dzieli się według funkcji technologicznej: substancje konserwujące, przeciwutleniacze, barwniki, zagęszczacze, stabilizatory, emulgatory. Kwas sorbowy należy do pierwszej z tych grup, co widać po jego oznaczeniu na etykiecie.
Łatwo pomylić słowa „utrwalanie barwy” i „utrwalanie produktu”. Poprawne jest przedłużenie trwałości prezerwy - kwas sorbowy to konserwant działający głównie przeciw drożdżom i pleśniom.