Kwalifikacja: ROL.03 - Prowadzenie produkcji pszczelarskiej

Zdarza się, że spotyka się jeszcze tradycyjne metody zakiszania kukurydzy, takie jak kopce, zagłębienia terenu czy doły ziemne, jednak w obecnych realiach rolniczych takie rozwiązania mają poważne wady. Głównym problemem tych metod jest brak odpowiedniej kontroli nad przebiegiem fermentacji – chodzi o nierównomierne ugniatanie, trudności z uszczelnieniem masy kiszonkowej i zwiększone ryzyko dostępu powietrza. Powietrze powoduje rozwój niepożądanych mikroorganizmów, które prowadzą do psucia się kiszonki, powstawania pleśni czy nawet wycieku wartościowych składników odżywczych. Z mojego punktu widzenia, wiele osób nadal wybiera te stare rozwiązania, bo wydają się prostsze lub tańsze, ale na dłuższą metę kosztują więcej ze względu na duże straty paszy i gorszą jakość końcową produktu. W praktyce rolniczej uważa się, że nowoczesne silosy pozwalają zachować wyższy poziom higieny, lepszą strukturę kiszonki i są zwyczajnie bardziej wydajne. Odpowiednie ugniatanie, szczelne zamknięcie i ochrona przed wodami gruntowymi to rzeczy, których nie da się dobrze zrealizować w kopcach czy dołach ziemnych. Stosowanie tych starych metod zwiększa też ryzyko skażenia środowiska – soki kiszonkowe mogą przenikać do gleby, co jest sprzeczne z obecnymi normami ochrony środowiska. W ogóle na rynku coraz trudniej spotkać sprzęt i materiały do przygotowania kiszonki w kopcach lub dołach, bo większość producentów pasz i wytyczne branżowe jasno wskazują, że to silosy zapewniają najlepsze warunki do zakiszania kukurydzy, umożliwiając produkcję paszy o przewidywalnej jakości, z mniejszą ilością strat i ryzyka dla zwierząt.