Do barwienia tkaniny lnianej na kolor fioletowy używa się naturalnego barwnika z
Łupiny orzecha włoskiego są właściwym surowcem do uzyskiwania fioletowego odcienia na tkaninie lnianej, szczególnie gdy pracuje się z naturalnym barwieniem i odpowiednim zaprawianiem włókna. W praktyce wykorzystuje się głównie zielone, mięsiste łupiny, bo zawierają barwniki roślinne, garbniki oraz juglon. Te związki dobrze reagują z włóknami celulozowymi, a len właśnie do takich należy. Trzeba jednak pamiętać, że len jest dość wymagający: przed barwieniem powinien być dobrze odtłuszczony, wypłukany i równomiernie zwilżony, inaczej kolor wyjdzie plamisty. Z mojego doświadczenia próba na małym kawałku tkaniny to naprawdę dobra praktyka, bo odcień zależy od stężenia wywaru, czasu kąpieli, temperatury oraz użytej zaprawy, np. ałunu albo soli żelaza. W naturalnym farbiarstwie nie patrzy się tylko na sam kolor rośliny, ale na trwałość barwnika, jego powinowactwo do włókna i odporność na pranie oraz światło. Dlatego łupiny orzecha są cenione w barwieniu tkanin użytkowych, również lnianych.
Przy wyborze barwnika naturalnego łatwo zasugerować się kolorem rośliny albo tym, że dana roślina mocno brudzi ręce. To jednak nie zawsze oznacza, że nadaje się do trwałego barwienia tkaniny lnianej. Pokrzywa kojarzy się z surowcem roślinnym i rzeczywiście bywa używana w rzemiośle, ale częściej daje odcienie zielonkawe, żółtawe lub oliwkowe, a nie fiolet. Jej barwniki nie są typowym wyborem, gdy celem jest stabilny fiolet na włóknie celulozowym. Korzeń szczawiu także nie jest klasycznym źródłem fioletu do lnu; może zawierać związki wpływające na odcień kąpieli barwiącej, ale nie daje takiego efektu jak oczekiwany w tym pytaniu. Jagoda bzu czarnego jest bardzo podchwytliwa, bo sok ma ciemny, purpurowofioletowy kolor i mocno plami. Moim zdaniem to najczęstsza pułapka w tym zadaniu. Barwniki antocyjanowe z owoców są wrażliwe na pH, światło i pranie, więc na tkaninie mogą szybko blaknąć albo zmieniać kolor. W dobrych praktykach farbiarskich liczy się nie tylko natychmiastowy efekt po wyjęciu z kąpieli, ale też utrwalenie, równomierność wybarwienia i odporność użytkowa. Dla tkaniny lnianej ważne jest przygotowanie włókna, zaprawa oraz dobranie surowca, który ma realne powinowactwo do celulozy. Dlatego właściwym wyborem są łupiny orzecha włoskiego, a nie rośliny wybrane tylko na podstawie skojarzeń z kolorem soku czy liści.