Jakie przeznaczenie użytkowe mają kilimy grzebyczkowe, wykonane z wielobarwnej przędzy wełnianej?
Kilimy grzebyczkowe z wielobarwnej przędzy wełnianej mają przede wszystkim przeznaczenie dekoracyjne. Chodzi tu o wyrób tkacki wykonywany ręcznie, zwykle o bogatym układzie barw, motywów geometrycznych albo roślinnych, gdzie bardzo ważny jest efekt wizualny, a nie np. odporność na tarcie jak w tkaninach obiciowych. Wełna dobrze nadaje się do takich prac, bo ma sprężystość, ładnie przyjmuje barwniki, daje miękki, ciepły wygląd i pozwala uzyskać wyraźny rysunek wzoru. W praktyce taki kilim może wisieć na ścianie, zdobić wnętrze, być elementem wystroju pracowni, domu kultury albo mieszkania. Moim zdaniem właśnie tu najlepiej widać sens techniki grzebyczkowej: staranne dobijanie wątku, równa powierzchnia i przemyślana kolorystyka robią całą robotę. Dobra praktyka branżowa wymaga, żeby w takim wyrobie pilnować równomiernego napięcia osnowy, estetycznych brzegów, trwałego wykończenia końców nitek i odporności barw na światło. Nie jest to wyrób projektowany głównie do intensywnego użytkowania mechanicznego, tylko do ozdoby i ekspozycji.
Przy tym pytaniu łatwo pomylić sam fakt, że kilim jest wyrobem włókienniczym, z jego konkretnym przeznaczeniem użytkowym. Kilim grzebyczkowy wykonany z wielobarwnej przędzy wełnianej nie jest typową tkaniną obiciową. Tkaniny obiciowe muszą spełniać inne wymagania: dużą odporność na ścieranie, rozciąganie, tarcie, odkształcenia, czasem też podwyższoną odporność na zabrudzenia. W kilimie rękodzielniczym ważniejszy jest układ wzoru, kolor, faktura i staranne dobicie wątku niż parametry potrzebne na siedzisko krzesła czy kanapy. Podobnie mylące jest skojarzenie z obrusem. Obrusy powinny dobrze układać się na stole, łatwo się prać, mieć odpowiednią plamoodporność i zwykle nie powinny być zbyt grube ani sztywne. Wełniany, wielobarwny kilim byłby w tej roli po prostu niepraktyczny, a do tego trudniejszy w pielęgnacji. Zasłony z kolei wymagają odpowiedniej drapowalności, ciężaru, przepuszczalności światła i sposobu zawieszenia. Kilim, zwłaszcza ręcznie tkany i dobijany grzebykiem, jest bardziej zwarty i płaski, przez co nie zachowuje się jak typowa tkanina zasłonowa. Typowy błąd myślowy polega tu na tym, że widzimy wełnę i tkaninę, więc próbujemy dopasować ją do dowolnego zastosowania domowego. W branży patrzy się jednak na funkcję, konstrukcję wyrobu, rodzaj surowca, sposób wykonania oraz przewidywane obciążenia. W tym przypadku właściwe rozpoznanie prowadzi do zastosowania dekoracyjnego, czyli np. ozdoby ściennej lub elementu aranżacji wnętrza.