Który parametr tkaniny określa zapis 220g/m2?
Zapis 220 g/m² określa masę powierzchniową tkaniny, często w praktyce nazywaną też gramaturą. Chodzi o to, ile waży 1 metr kwadratowy danego materiału. Jeżeli tkanina ma 220 g/m², to kawałek o powierzchni 1 m² powinien mieć masę około 220 g, oczywiście z uwzględnieniem dopuszczalnych tolerancji pomiarowych. To bardzo ważny parametr przy ocenie przeznaczenia tkaniny: lżejsze materiały, np. 80–120 g/m², stosuje się często na cienkie koszule, podszewki albo lekkie wyroby dekoracyjne, a cięższe, np. 250 g/m² i więcej, mogą być używane na odzież roboczą, zasłony, tapicerkę czy grubsze wyroby użytkowe. W branży włókienniczej masę powierzchniową oznacza się zwykle zgodnie z dobrą praktyką pomiarową: próbka powinna być kondycjonowana w odpowiednich warunkach, a wynik odnosi się do powierzchni materiału, nie do długości nitki. Moim zdaniem to jeden z tych parametrów, które naprawdę warto kojarzyć od razu, bo pojawia się w kartach technicznych tkanin, zamówieniach produkcyjnych i kalkulacji zużycia materiału.
Zapis 220 g/m² nie mówi o masie liniowej, rodzaju splotu ani o wrobieniu osnowy, chociaż łatwo się tu pomylić, bo wszystkie te pojęcia należą do opisu wyrobu włókienniczego. Masa liniowa dotyczy przędzy, nitki albo włókna i wyraża się ją najczęściej w tex, czyli jako masa w gramach przypadająca na 1000 metrów długości. Tam jednostka odnosi się do długości, a nie do powierzchni. Jeśli więc widzimy g/m², trzeba od razu zauważyć metr kwadratowy, czyli powierzchnię materiału. Rodzaj splotu to zupełnie inna cecha tkaniny. Opisuje sposób przeplatania nitek osnowy i wątku, na przykład splot płócienny, skośny lub atłasowy. Splot wpływa na wygląd, układ nitek, chwyt, podatność na układanie i wytrzymałość, ale sam zapis 220 g/m² nie pokazuje, jak nitki się krzyżują. Wrobienie osnowy oznacza skrócenie nitek osnowy wynikające z ich falowania w strukturze tkaniny. Jest ważne przy obliczaniu zużycia przędzy i przygotowaniu osnowy na krosno, ale też nie ma jednostki g/m². Typowy błąd polega na tym, że ktoś kojarzy liczbę z parametrem technologicznym i wybiera dowolne znane określenie z tkactwa. W praktyce warto patrzeć najpierw na jednostkę. Gdy występuje g/m², chodzi o masę powierzchniową, czyli parametr opisujący ciężar tkaniny w odniesieniu do jej pola powierzchni.