Który rodzaj koronki przedstawiono na rysunku?
Na rysunku pokazano koronkę siatkową, czyli wyrób oparty na regularnej konstrukcji oczek tworzących tło podobne do sieci. Widać tu powtarzalne, dość równe oczka oraz grubsze odcinki nici układające się w motyw zdobniczy. To właśnie jest charakterystyczne dla koronki siatkowej: najpierw powstaje siatka, a potem część pól może być zagęszczana, oplatana albo wypełniana, żeby utworzyć wzór. Moim zdaniem najłatwiej rozpoznać ją po tym, że wzór nie jest zbudowany z typowych słupków szydełkowych ani z plecionych par nici jak w koronce klockowej, tylko z oczek sieciowych i miejscowych wypełnień. W praktyce takie koronki stosuje się przy firankach, serwetach, obrusach, wstawkach do odzieży i dekoracjach ludowych. Dobra praktyka przy ocenie takiego wyrobu to zwracanie uwagi na równomierność oczek, naprężenie nici, czystość węzłów i stabilność brzegów. Jeśli oczka są nierówne, całość może się deformować po praniu albo przy naciąganiu, więc staranne wykonanie ma tu duże znaczenie.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka technik, bo wszystkie dotyczą koronek i wyglądają delikatnie, a na pierwszy rzut oka człowiek widzi po prostu ażur. Trzeba jednak patrzeć na sposób budowy wyrobu, nie tylko na to, że są dziurki i wzór. Koronka klockowa powstaje przez przeplatanie wielu nici nawiniętych na klocki, zwykle na specjalnej poduszce z przypiętym wzorem technicznym. Daje ona charakterystyczne sploty, przewiązania i taśmy prowadzone parami nici. Na pokazanym rysunku nie widać typowej pracy parami klocków, tylko sieciowe oczka i zagęszczone fragmenty wzoru, więc taka interpretacja nie pasuje najlepiej. Koronka gipiurowa kojarzy się z grubszymi motywami połączonymi mostkami lub pajączkami, często bez jednolitego tła siatkowego. Tutaj tło siatkowe jest właśnie bardzo ważnym elementem, więc nazwanie jej gipiurową zaciera najważniejszą cechę konstrukcyjną. Koronka szydełkowa natomiast budowana jest z oczek łańcuszka, półsłupków, słupków i innych ściegów wykonywanych szydełkiem. W wyrobie szydełkowym zwykle można rozpoznać rzędy lub okrążenia oraz charakterystyczne główki oczek. Na zdjęciu dominują oczka sieciowe i wypełnienia, a nie klasyczna struktura szydełkowa. Typowy błąd myślowy polega na tym, że każdą ażurową robótkę określa się jako szydełkową albo koronkową ogólnie. W branży włókienniczej warto jednak nazywać technikę dokładnie, bo od niej zależy dobór narzędzi, nici, sposób konserwacji i ocena jakości wykonania.