Na rysunku przedstawione są motywy haftu
Na zdjęciu widać motywy haftu kaszubskiego, rozpoznawane po dekoracyjnym, rytmicznym układzie ornamentu i starannym prowadzeniu ściegu na jasnym podłożu. W praktyce haft kaszubski kojarzy się głównie z motywami roślinnymi, takimi jak tulipany, modraki, dzwonki, listki czy palmety, oraz z uporządkowaną kompozycją na serwetach, bieżnikach, obrusach i elementach stroju. Tutaj ważne jest nie tylko samo wyszycie, ale też charakter regionalnego zdobienia: ornament tworzy ozdobną bordiurę, a całość ma funkcję dekoracyjną typową dla rękodzieła ludowego. Moim zdaniem przy takich pytaniach warto patrzeć nie tylko na kolor nici, ale na sposób budowania wzoru, powtarzalność motywu i przeznaczenie wyrobu. Dobra praktyka hafciarska wymaga równego napięcia nici, zachowania symetrii, czystej lewej strony haftu i dobrania nici do tkaniny, żeby wyrób po praniu nie stracił formy. W dokumentacji wzorniczej i w pracy rękodzielnika takie rozpoznawanie regionu jest ważne, bo pomaga dobrać właściwe ściegi, kolorystykę oraz kompozycję zgodną z tradycją danego haftu.
Jeżeli wybrano haft łowicki, krakowski albo kurpiowski, to najpewniej zadziałało skojarzenie ogólne: jest serwetka, jest ludowy ornament, więc musi pasować któryś znany region. To dość typowa pułapka w rozpoznawaniu haftów regionalnych. Haft łowicki zwykle silnie kojarzy się z bardzo barwną dekoracją, motywami kwiatowymi, wyrazistymi zestawieniami kolorów i estetyką podobną do łowickich wycinanek oraz pasiaków. Tutaj kompozycja jest bardziej spokojna, obwodowa i nie ma tej typowej łowickiej eksplozji koloru. Haft krakowski wiąże się z elementami stroju, zwłaszcza z gorsetami, koszulami i zdobieniami o bogatszym, często bardziej reprezentacyjnym charakterze, nierzadko z dodatkami pasmanteryjnymi, cekinami czy koralikami. Sam okrągły układ na serwetce nie jest wystarczającą przesłanką, by uznać go za krakowski. Z kolei haft kurpiowski bywa mylony z innymi haftami ludowymi przez prostotę i rytmiczność wzorów, ale jego ornamentyka oraz zastosowanie mają własny charakter, inny niż kaszubskie układy dekoracyjne. W takich zadaniach najlepiej analizować cały wyrób: podłoże, kolorystykę, rozmieszczenie ornamentu, rodzaj ściegu i tradycyjne zastosowanie. Sam czerwony kolor nici albo ażurowe wykończenie brzegu nie przesądzają jeszcze o regionie, i tu właśnie łatwo się trochę przejechać.