Tworzenie którego ściegu wykonywanego szydełkiem, przedstawiono na rysunkach?
Na rysunkach pokazano wykonanie słupka na dwóch nóżkach, czyli ściegu szydełkowego, w którym jedna górna część słupka opiera się na dwóch oddzielnych punktach wkłucia w podstawie. Widać tu charakterystyczne rozstawienie dwóch pionowych „nóżek”, które potem są zbierane razem na szydełku i zamykane wspólną pętelką. To odróżnia ten ścieg od zwykłego słupka czy półsłupka, bo podstawa nie jest pojedyncza, tylko rozdzielona. W praktyce taki ścieg daje efekt lekko ażurowy, dekoracyjny i stabilny, dlatego bywa stosowany w serwetach, elementach koronkowych, ozdobnych pasach, czasem też w wyrobach odzieżowych jako motyw strukturalny. Dobra praktyka jest taka, żeby pilnować równego naprężenia nici i wkłuwać szydełko dokładnie w zaplanowane oczka podstawy, bo inaczej nóżki wyjdą krzywe i wzór zacznie „uciekać”. Moim zdaniem to jeden z tych ściegów, które najlepiej rozpoznaje się po sylwetce: dwie nóżki na dole, wspólne zamknięcie u góry. W schematach szydełkowych trzeba też patrzeć nie tylko na wysokość ściegu, ale właśnie na liczbę punktów zaczepienia w rzędzie poprzednim.
W tym zadaniu łatwo pomylić ściegi, bo wszystkie odpowiedzi dotyczą technik wykonywanych szydełkiem i na rysunku widać kilka pętelek na narzędziu. Jednak sam wygląd konstrukcji ściegu jest tu najważniejszy. Oczko ścisłe jest bardzo niskim ściegiem łączącym. Szydełko wkłuwa się w oczko podstawy, nabiera nitkę i przeciąga ją od razu przez oczko robótki oraz pętelkę na szydełku. Nie powstaje wysoka forma ani dwie oddzielne nóżki, więc nie pasuje do przedstawionego rysunku. Łańcuszek podwójny też wygląda inaczej, bo buduje się go jako ciąg oczek, zwykle bardziej liniowy i elastyczny, a nie jako słupek oparty na dwóch punktach podstawy. Typowy błąd polega na tym, że ktoś widzi „łańcuszkowy” układ pętelek w dolnej części rysunku i od razu kojarzy to z łańcuszkiem, ale to jest podstawa robótki, nie nazwa wykonywanego ściegu. Półsłupek z narzuconą nitką, często nazywany też półsłupkiem nawijanym, ma narzut przed wkłuciem szydełka, ale zasadniczo jest wykonywany w jednym miejscu podstawy i zamykany przez przeciągnięcie nitki przez trzy pętelki. Daje ścieg średniej wysokości, zwarty, bez rozdzielenia na dwie nóżki. Na pokazanym rysunku widać natomiast dwie odrębne podpory zbiegające się u góry, czyli typową cechę słupka na dwóch nóżkach. Z mojego doświadczenia najlepiej zapamiętać zasadę: jeśli ścieg ma dwa miejsca wkłucia w podstawie i wspólną główkę, to nie jest zwykły półsłupek ani oczko ścisłe, tylko forma rozgałęzionego słupka.