W celu otrzymania przędzy nitkowanej, składającej się z dwóch kolorowych przędz pojedynczych, należy użyć
Do otrzymania przędzy nitkowanej z dwóch kolorowych przędz pojedynczych używa się skręcarki, bo właśnie ta maszyna służy do łączenia kilku nitek przez nadanie im wspólnego skrętu. W praktyce dwie przędze pojedyncze, np. czerwona i granatowa, są prowadzone z oddzielnych nawojów, mają kontrolowane naprężenie, a potem zostają skręcone razem w jedną przędzę złożoną. Dzięki temu powstaje efekt barwny, często taki melanżowy albo spiralny, zależnie od grubości, koloru i liczby skrętów na metr. Moim zdaniem to jedno z tych zagadnień, gdzie nazwa procesu bardzo pomaga: przędza nitkowana powstaje przez nitkowanie, czyli skręcanie nitek składowych. W dobrej praktyce trzeba pilnować kierunku skrętu S lub Z, równomiernego podawania obu przędz, masy liniowej w tex oraz jakości nawoju końcowego. W badaniach i dokumentacji branżowej opisuje się takie parametry zgodnie z zasadami stosowanymi w normach włókienniczych, m.in. dla masy liniowej, skrętu i równomierności przędzy. Skręcarka jest więc właściwym urządzeniem, a nie tylko maszyną pomocniczą.
W tym pytaniu kluczowe jest rozróżnienie maszyn przygotowujących przędzę od maszyn, które realnie tworzą przędzę złożoną przez nadanie wspólnego skrętu. Cewiarka kojarzy się z przędzą, bo pracuje z nawojami, ale jej zadaniem jest głównie przewijanie, formowanie odpowiedniego nawoju, czasem oczyszczanie z drobnych wad i przygotowanie nitki do dalszych operacji. Ona nie tworzy typowej przędzy nitkowanej z dwóch przędz pojedynczych, bo nie nadaje im wspólnego, technologicznie kontrolowanego skrętu jako zasadniczej operacji. To częsty błąd myślowy: skoro maszyna ma cewki i przędzę, to pewnie łączy nitki. No właśnie nie zawsze. Osnowarka należy już bardziej do przygotowania tkackiego. Służy do układania wielu nitek osnowy w odpowiedniej liczbie, długości i kolejności na wał osnowowy, żeby później można było tkać. Może pracować z kolorami, na przykład przy osnowach pasowych, ale nie robi z dwóch przędz jednej przędzy nitkowanej. Szydełkarka natomiast jest związana z wytwarzaniem wyrobów dzianych lub pasmanteryjnych, gdzie z nitki tworzy się oczka, łańcuszki albo struktury podobne do dzianiny. To inna technologia niż skręcanie przędz. Żeby z dwóch kolorowych przędz pojedynczych powstała jedna przędza złożona, potrzebna jest skręcarka, bo tylko ona zapewnia kontrolę skrętu, naprężenia, kierunku S lub Z i równomierności połączenia.