Wielobarwna tkanina jednostronna, wykonana sposobem rękodzielniczym, naśladująca obraz wykonana z cienkiej przędzy jedwabnej lub wełnianej nazywana jest
Arras to właściwa nazwa dla wielobarwnej, jednostronnej tkaniny dekoracyjnej wykonywanej ręcznie, zwykle z cienkiej przędzy wełnianej, jedwabnej, czasem z dodatkiem nici metalowych. Najważniejsza cecha arrasu jest taka, że działa on trochę jak obraz utkany z nitek: przedstawia sceny figuralne, roślinne, heraldyczne albo krajobrazowe, a nie tylko powtarzalny wzór geometryczny. W praktyce tkackiej wykonuje się go techniką zbliżoną do gobelinu, gdzie kolorowe wątki zakrywają osnowę i tworzą kompozycję na licowej stronie wyrobu. Druga strona jest techniczna, mniej reprezentacyjna, dlatego mówimy o tkaninie jednostronnej. Z mojego doświadczenia najłatwiej zapamiętać to tak: arras ma charakter ściennej dekoracji, często muzealnej lub reprezentacyjnej, a nie zwykłej tkaniny użytkowej. W dobrej praktyce rękodzielniczej ważny jest dobór przędzy, równomierne napięcie osnowy, staranne dobijanie wątku i kontrola konturów motywu, bo każde niedociągnięcie od razu widać na powierzchni obrazu.
W tym pytaniu łatwo pomylić kilka nazw, bo wszystkie dotyczą wyrobów włókienniczych, ale nie oznaczają tego samego typu tkaniny. Kilim jest też wyrobem rękodzielniczym i bywa wielobarwny, jednak najczęściej kojarzy się z płaską tkaniną dekoracyjną o wzorach geometrycznych lub stylizowanych, wykonywaną techniką przeplotu osnowy i wątku. Nie naśladuje obrazu w takim sensie jak arras, gdzie kolorowy wątek buduje scenę, postacie albo bardzo rozbudowaną kompozycję. To drobna różnica, ale w praktyce zawodowej dość ważna.
Atłas i satyna to zupełnie inna grupa pojęć. One odnoszą się przede wszystkim do rodzaju splotu i efektu powierzchni, a nie do ręcznie tkanej dekoracji ściennej. Atłas ma gładką, błyszczącą stronę uzyskaną przez odpowiedni splot atłasowy, często stosowany w odzieży, podszewkach, dodatkach i tkaninach eleganckich. Satyna również daje efekt połysku i gładkości, zwykle przez splot satynowy lub atłasowy, zależnie od nazewnictwa handlowego. Typowy błąd myślowy polega tu na tym, że kojarzymy jedwab, połysk i dekoracyjność, więc wybieramy atłas albo satynę. Ale opis mówi o obrazie wykonanym z przędzy, jednostronnej tkaninie artystycznej i rękodzielniczym wykonaniu. To są mocne wskazówki prowadzące do arrasu. Moim zdaniem warto tu patrzeć nie tylko na surowiec, lecz głównie na funkcję i technikę wykonania wyrobu.
Atłas i satyna to zupełnie inna grupa pojęć. One odnoszą się przede wszystkim do rodzaju splotu i efektu powierzchni, a nie do ręcznie tkanej dekoracji ściennej. Atłas ma gładką, błyszczącą stronę uzyskaną przez odpowiedni splot atłasowy, często stosowany w odzieży, podszewkach, dodatkach i tkaninach eleganckich. Satyna również daje efekt połysku i gładkości, zwykle przez splot satynowy lub atłasowy, zależnie od nazewnictwa handlowego. Typowy błąd myślowy polega tu na tym, że kojarzymy jedwab, połysk i dekoracyjność, więc wybieramy atłas albo satynę. Ale opis mówi o obrazie wykonanym z przędzy, jednostronnej tkaninie artystycznej i rękodzielniczym wykonaniu. To są mocne wskazówki prowadzące do arrasu. Moim zdaniem warto tu patrzeć nie tylko na surowiec, lecz głównie na funkcję i technikę wykonania wyrobu.