Zdolność prawną ma osoba fizyczna od
A. ukończenia 13 lat.
B. osiągnięcia pełnoletności.
C. ukończenia 21 lat.
D. urodzenia.
Osoba fizyczna ma zdolność prawną od urodzenia, czyli od chwili, gdy staje się podmiotem prawa. Wynika to z podstawowej zasady prawa cywilnego, ujętej w Kodeksie cywilnym: każdy człowiek od chwili urodzenia ma zdolność prawną. Oznacza to, że nawet noworodek może mieć prawa i obowiązki, choć oczywiście nie wykonuje ich samodzielnie. W praktyce działa za niego przedstawiciel ustawowy, najczęściej rodzic albo opiekun. To ważne np. przy dziedziczeniu, odszkodowaniu za błąd medyczny, nadaniu numeru PESEL, ustaleniu obywatelstwa czy korzystaniu z ochrony dóbr osobistych. Moim zdaniem łatwo to zapamiętać tak: zdolność prawna to sama możliwość bycia właścicielem praw, a nie umiejętność samodzielnego podpisywania umów. Ta druga sprawa to już zdolność do czynności prawnych, która zależy od wieku i stanu osoby. W administracji i obsłudze dokumentów ta różnica ma znaczenie, bo urzędnik musi wiedzieć, kto jest stroną sprawy, a kto tylko działa w jej imieniu.
Pomylenie zdolności prawnej ze zdolnością do czynności prawnych to bardzo częsty błąd, szczególnie na początku nauki prawa cywilnego. Osiągnięcie pełnoletności nie daje dopiero zdolności prawnej, bo człowiek ma ją już od urodzenia. Pełnoletność, co do zasady od 18 lat, oznacza uzyskanie pełnej zdolności do czynności prawnych, czyli możliwość samodzielnego składania oświadczeń woli, zawierania umów, rozporządzania swoim majątkiem czy ponoszenia skutków prawnych takich działań. To jest inny poziom uczestnictwa w obrocie prawnym. Ukończenie 13 lat też nie jest początkiem zdolności prawnej. Ten wiek ma znaczenie dlatego, że osoba małoletnia od 13 roku życia uzyskuje ograniczoną zdolność do czynności prawnych. Może wykonywać drobne bieżące czynności życia codziennego, a przy poważniejszych sprawach zwykle potrzebna jest zgoda przedstawiciela ustawowego. Ukończenie 21 lat w obecnym ogólnym prawie cywilnym nie stanowi typowej granicy nabycia zdolności prawnej ani pełnej zdolności do czynności prawnych. Taki wybór często wynika z intuicji albo kojarzenia wieku 21 lat z dawnymi przepisami lub regulacjami z innych państw. W polskim porządku prawnym najważniejsze progi to urodzenie, 13 lat i 18 lat, ale każdy dotyczy czegoś innego. Z mojego doświadczenia najlepiej rozdzielać to tak: zdolność prawna odpowiada na pytanie, czy ktoś może być podmiotem praw i obowiązków, a zdolność do czynności prawnych odpowiada na pytanie, czy może sam skutecznie działać w prawie.