Zgodnie z regulacjami Kodeksu postępowania administracyjnego, podmiot nieposiadający praw strony w postępowaniu administracyjnym to
Biegły, choć pełni ważną rolę w postępowaniach administracyjnych, nie jest stroną postępowania w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 28 Kodeksu, stroną postępowania administracyjnego mogą być jedynie osoby fizyczne lub prawne, które mają w nim swoje prawa lub obowiązki. Biegły jest osobą powoływaną do wydania opinii w sprawach wymagających specjalistycznej wiedzy, lecz nie ma bezpośredniego interesu prawnego w wyniku postępowania, co czyni go podmiotem wspierającym stronę, a nie samą stroną. Przykładem zastosowania tej zasady może być sytuacja, w której biegły jest powoływany do oceny wartości nieruchomości w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Jego opinia ma na celu pomóc organowi w podjęciu decyzji, ale biegły nie może zaskarżyć tej decyzji ani żądać jej zmiany. W ten sposób normy Kodeksu postępowania administracyjnego zabezpieczają interesy stron postępowania, a jednocześnie ustanawiają rolę biegłych jako obiektywnych doradców.
Rzecznik Praw Obywatelskich, prokurator oraz organizacja społeczna mają różne, ale wyraźne role w kontekście postępowania administracyjnego. Rzecznik Praw Obywatelskich, zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o Rzeczniku Praw Obywatelskich, ma możliwość uczestniczenia w postępowaniach administracyjnych w celu ochrony praw obywatelskich, co kwalifikuje go jako stronę. Prokurator, w ramach swoich kompetencji, także może występować w takich postępowaniach, aby chronić interes społeczny lub zapobiegać naruszeniom prawa. Organizacje społeczne, jeżeli ich cele statutowe są uzasadnione w kontekście konkretnej sprawy administracyjnej, również mogą działać jako strony w postępowaniu. Zrozumienie tych ról jest kluczowe, aby nie mylić funkcji biegłego z rolami stron postępowania. Biegły nie jest reprezentantem interesów jakichkolwiek stron, lecz specjalistą, którego opinia ma na celu wsparcie organu administracyjnego w podejmowaniu decyzji. Stąd wynika typowy błąd myślowy, polegający na utożsamieniu roli biegłego z rolą strony w postępowaniu, co prowadzi do nieprawidłowych wniosków na temat jego statusu prawnego.