W polskich warunkach klimatycznych największym ryzykiem w produkcji obarczona jest uprawa
Rzepak to jedna z najważniejszych roślin oleistych w Polsce. Jest jednak bardzo wrażliwy na różne zmiany pogodowe, jak na przykład brak wody czy zbyt wysokie lub niskie temperatury. Żeby rzepak dobrze rósł, potrzebuje odpowiedniej gleby i warunków klimatycznych. Niestety, w Polsce często brakuje opadów, co może prowadzić do stresu dla rośliny i niższych plonów. Dodatkowo, rzepak może mieć problemy z chorobami grzybowymi, takimi jak sucha zgnilizna kapustnych, co wpływa na to, ile i jakiej jakości zbiorów możemy się spodziewać. Rolnicy starają się to jakoś zminimalizować różnymi metodami ochrony, na przykład przez rotację upraw, używanie fungicydów czy odpowiednie nawożenie. Ciekawym sposobem jest wprowadzenie do płodozmianu takich roślin, które pomagają w poprawie struktury gleby i ograniczeniu rozwoju chorób. To faktycznie może przynieść świetne efekty w uprawach.
Uprawa zbóż, ziemniaków i buraków cukrowych też wiąże się z pewnym ryzykiem, ale nie jest ono aż tak wyraźne jak w przypadku rzepaku. Zboża są dość elastyczne i potrafią lepiej przystosować się do zmieniających się warunków, chociaż oczywiście też mogą chorować i cierpieć na skutek zmian klimatycznych. Ziemniaki, mimo że są narażone na różne choroby, jak na przykład alternarioza, dają radę rosnąć na różnych glebach, co zwiększa ich szanse. Buraki cukrowe potrzebują dosyć specyficznych warunków, ale mają krótszy cykl wegetacyjny, co może pomóc w lepszym zarządzaniu ryzykiem. Nie można traktować tych roślin tak samo, bo każda z nich ma swoje wymagania. W polskim klimacie rzepak jest najbardziej wrażliwy na różne negatywne czynniki, co sprawia, że jest to roślina o największym ryzyku. Rozumienie tych różnic jest naprawdę ważne, jeżeli chodzi o zarządzanie zagrożeniami w rolnictwie.