Kwalifikacja: ROL.05 - Organizacja i prowadzenie przedsiębiorstwa w agrobiznesie

Wiele osób myli dokument określający składniki produktu z innymi dokumentami używanymi w firmie, bo w praktyce wszystkie gdzieś „kręcą się” wokół produkcji i pieniędzy. Warto to sobie dobrze uporządkować. Kosztorys dotyczy przede wszystkim strony finansowej – pokazuje, jakie będą przewidywane koszty wytworzenia produktu, inwestycji albo usługi. Owszem, może się w nim pojawić lista materiałów, ale głównym celem jest wycena, a nie precyzyjne opisanie, co i w jakiej ilości wchodzi do składu wyrobu. W technice i rachunkowości zarządczej kosztorys służy do planowania, porównywania wariantów, negocjowania cen, a nie do prowadzenia procesu technologicznego na hali produkcyjnej. Zamówienie z kolei to dokument handlowy lub magazynowy, w którym odbiorca (np. sklep, hurtownia, inny zakład) określa, co chce kupić: rodzaj produktu, ilość, często termin dostawy. To jest komunikacja między klientem a dostawcą, a nie opis, jak ten produkt ma być zrobiony „od środka”. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi na zamówieniu nazwę produktu i ilość i wyciąga wniosek, że to już jest dokument produkcyjny. W rzeczywistości produkcja dopiero na podstawie zamówień uruchamia konkretne receptury i zlecenia produkcyjne. Instrukcja obsługi natomiast opisuje sposób użytkowania gotowego urządzenia, maszyny albo nawet produktu spożywczego czy środka chemicznego. Zawiera informacje o zasadach bezpiecznej eksploatacji, konserwacji, ewentualnych zagrożeniach, ale nie mówi, z jakich składników zrobiono ten wyrób w szczegółach technologicznych. Moim zdaniem to częste pomieszanie pojęć wynika z tego, że wszystkie te dokumenty są „papierami firmowymi”, lecz tylko receptura ma bezpośrednio za zadanie zdefiniować składniki i ich proporcje potrzebne do wytworzenia konkretnego produktu zgodnie z technologią produkcji i wymaganiami jakościowymi.