Kierownik nie podejmuje samodzielnie decyzji, nie angażuje się w prace zespołu, ani nie ocenia działań swoich pracowników, dając grupie swobodę działania. Jaki styl kierowania grupą reprezentuje ten menedżer?
Styl nieingerujący, znany też jako laissez-faire, to trochę jak zostawić ludziom wolną rękę w ich pracy. Taki lider nie wciska się w każdy detal, tylko pozwala zespołowi działać tak, jak uważają za słuszne. Kiedy mamy kreatywny zespół, to to podejście może działać naprawdę dobrze, bo każdy ma szansę na rozwijanie swoich pomysłów i nowatorskich rozwiązań. Ale trzeba pamiętać, że to działa tylko wtedy, gdy mamy zespół, który wie co robi. Jeśli ludzie są zmotywowani i mają odpowiednie umiejętności, to mogą naprawdę świetnie funkcjonować w takim stylu. Jednak w sytuacjach, gdzie trzeba trzymać wszystko w ryzach, na przykład w projektach z ograniczonym czasem czy budżetem, ten styl może się nie sprawdzić. Dlatego ważne jest, żeby dobrać styl zarządzania do konkretnego zespołu i celu, co jest zgodne z nowoczesnymi trendami w zarządzaniu.
Odpowiedzi jak konsultacyjny, autokratyczny i demokratyczny różnią się sporo od nieingerującego stylu. Na przykład, w konsultacyjnym to lider podejmuje decyzje, ale przed podjęciem ostatecznych kroków pyta zespół o zdanie. Dzięki temu pracownicy czują, że mają jakiś wpływ, ale lider i tak ma ostatnie słowo. Z kolei autokratyczny styl to już inna bajka - lider w ogóle się nie konsultuje i podejmuje decyzje sam, co może zbić morale zespołu. A demokratyczny? No, tu wszyscy współpracują, co z jednej strony jest super, ale już nie daje takiej swobody jak nieingerujący styl. Kiedy wybierze się zły styl, jak konsultacyjny czy autokratyczny, to może być frustracja, bo pracownicy nie czują się odpowiedzialni za efekty swojej pracy. Dlatego ważne jest, żeby dobrze rozumieć, co jest potrzebne w danej sytuacji, żeby odpowiednio zarządzać zespołem.